่านจะพิสูจน์เช่นไร?”ราชครูเทียนเวิงมองดูฮ่องเต้นิ่งๆ มุมปากเผยรอยยิ้มที่เย็นยะเยือกออกมา“เขาก็คือเจ้าของเรือเรือแห่งความสิ้นหวัง ต้องการพิสูจน์ ยังไม่ง่ายอีกหรือพ่ะย่ะค่ะ?”ราชครูเทียนเวิงสั่งการกับผู้ใต้บังคับบัญชาด้านล่างแท่น ผู้ใต้บังคับบัญชาเหลือบมองมนุษย์เลือดที่ถูกโยนอยู่ที่พื้นแวบหนึ่ง จากนั้นก็หยิบหน้ากากสองสามอันโยนลงพื้นหน้ากากนี้พิเศษมาก เหล่าขุนนางล้วนคุ้นเคยมีเพียงผู้ดูแลของเรือแห่งความสิ้นหวังถึงจะได้ครอบครอง วินาทีถัดมา เสียงแก่ชราของราชครูก็ค่อยๆดังขึ้น“หน้ากากนี้ทุกท่านคงคุ้นเคยสินะ? คนบนเรือแห่งความสิ้นหวัง ทุกคนล้วนใส่หน้ากาก คนที่ระดับต่างกัน สวมหน้ากากก็ไม่เหมือนกัน และหน้ากากสามอันที่พื้นนี้ ก็คือที่ผู้ดูแลในเรือแห่งความสิ้นหวังสวมใส่465
สามคนนี้ ก็คือสามท่านในสี่ผู้ดูแลเรือที่ใหญ่ที่สุดของเรือแห่งความสิ้นหวัง ผู้หนึ่งคือป่ายเม่ยเซิงบุรุษเจ้าสำราญ ผู้หนึ่งคือซาหมั่นเฉิงพ่อครัวระดับเทพเซียน ที่เหลือผู้นี้ก็คือโจ๋จุนชิงมือปีศาจเลือดเย็นต่อจากการแนะนำทีละคนทีละคนของราชครูเทียนเวิง เหล่าขุนนางทหารก็ตกใจจนพูดไม่ออก แม้แต่องค์ชายรัชทายาทเย่หลีเฉินที่ยืนอยู่ด้านหน้าสุด ก็อดไม่ได้ที่จะลืมตากว้างคนเหล่านี้ เป็นบุคคลที่ดังสะเทือนในเวลาหนึ่ง ทำให้คนตกใจกลัว……และเขาแทบจะเคยเจอทั้งหมด…….เหมือนกับที่ ที่……เขาไม่กล้าคิด เพียงแค่เคลื่อนสายตาไปยังผู้หญิงที่สวมชุดแดงที่อยู่ไม่ไก
