กปรากฏรอยยิ้มขึ้นความเจ็บปวดอย่างรุนแรง ทำให้เส้นผมของเขาค่อยๆเปลี่ยนสี จากสีดำสนิทค่อยๆเปลี่ยนเป็นสีเงิน จากนั้นก็เปลี่ยนเป็นสีขาวซีดบรรดาผู้คนส่งเสียงอื้ออึงอีกครั้ง!467
แต่เรื่องยังไม่จบ ราชครูเทียนเวิงใช้สายตากับผู้ใต้บังคับบัญชา ผู้ใต้บังคับบัญชาผู้นั้นเข้าใจทันที คว้าป่ายเม่ยเซิงที่ล้มอยู่ที่พื้นต้องการจะลากไปทางแท่นบูชานัยน์ตาของหลานเยาเยาหรี่ลงนางรู้แล้วว่าต่อไปราชครูเทียนเวิงต้องการจะทำอะไรยาลูกกลอนเม็ดใสๆหนึ่งเม็ดปรากฏขึ้นในอุ้งมือทันที จากนั้นก็วางที่ปลายนิ้ว เล็งจะดีดไปที่กงกงที่ส่งมอบตราราชลัญจกรหยกแห่งราชวงศ์เก่าให้ฮ่องเต้เมื่อครู่นั่นคือคนสนิทส่วนหนึ่งของฮ่องเต้“อ้า” เสียงหนึ่งกงกงผู้นั้นขาชา ล้มไปด้านหน้าทั้งคน ลงไปที่บนตัวของราชครูเทียนเวิงพอดี ทั้งยังดึงเสื้อผ้าเข้าลงมาด้วยสถานการณ์ที่มาอย่างกะทันหันฉากหนึ่งราชครูเทียนเวิงหันไปมองทางกงกงที่ล้มอยู่ที่พื้นผู้นั้นทันที แววตาแผ่แรงสังหารออกมา ไม่พูดพรํ่ามืออีกข้างหนึ่งก็คว้ากงกงผู้นั้น ลากไปอยู่บนมือของหานแสโดยตรงจากนั้นก็ออกแรงมือข้างนั้นที่จับกระดูกสันหลังหานแสไว้อีกครั้ง หานแสเจ็บปวดจนเกือบหมดสติ มือออกแรงคว้าหัวของกงกงในพริบตากงกงที่ยังดึงสติกลับมาไม่ได้ เจ็บปวดหัวเป็นที่สุด กรีดร้องอย่างน่าเวทนาติดต่อกัน ในเสียงร้องที่น่าเวทนา บรรดาผู้คนก็เห็นกงกงถูกดูดเลือดเนื้อไปด้วยความเร็วที่เห็นได้ด้วยตาร่างกายเริ่มเลือนรางเ
