ดเปรียวของผู้บัญชาการทหารองครักษ์วังหลวง รู้สึกได้ถึงว่าผิดปกติในทันทีเขาใช้มือชี้แนะกองกำลังกลุ่มหนึ่งโดยตรง ตามไปพร้อมกับเขา เข้าใกล้ที่มืดของต้นไม้ใหญ่นั้นทีละก้าวทีละก้าว“สวบ” ในเวลาอันสั้น เหมือนกับว่ามีเงาดำวิ่งผ่าน“ส่าส่าส่า……”เสียงลมพัดใบไม้ดังขึ้นอย่างกะทันหันอีกครั้ง เสียงดังกว่าก่อนหน้านี้ผู้บัญชาการทหารองครักษ์วังหลวงผู้นั้น แววตาเคร่งขรึมทันที434
ชั่งผิดปกตินัก ดูแล้วขโมยที่ลักลอบเข้ามาในพระราชวังมาถึงที่นี่แล้ว แอบซ่อนตัวอยู่ในที่มืดด้านหน้าของเขาด้วยเหตุนี้เขาจึงยื่นมือ ลูบไปที่ช่วงเอว ชักดาบพกที่อยู่ที่เอวออกมา แล้วก็ทำสัญญาณมือไปทางเหล่าองครักษ์วังหลวงอีกสองสามคน องครักษ์วังหลวงที่ตามอยู่ด้านหลังพยักหน้าอย่างรู้กันทันที จากนั้นก็ปิดล้อมไปทั้งสองทางของต้นไม้ใหญ่ต้นนั้นแต่เมื่อผู้นำ เดินเข้าไปดูใกล้ๆต้นไม้ใหญ่ อะไรก็ไม่มีจากนั้นก็เหาะขึ้นไปตรวจดูบนต้นไม้รอบหนึ่ง ก็ยังไม่มีอะไรฉับพลันนั้น!“เมี๊ยว……”ไม่รู้ว่าแมวมาจากไหน ร้องเสียงแหลม ดังมาจากด้านบนศีรษะผู้นำเงยหัวขึ้นดู เห็นเพียงสิ่งของก้อนสีดำสนิทสิ่งหนึ่ง ตรงกลางมีตาสองข้างเปล่งประกายออกมา พุ่งมาทางเขาทันทีเขาตกใจจนตกต้นไม้โดยตรง ขณะที่ลุกขึ้นมาแมวก็ได้หนีไปไกลแล้ว“ที่แท้ก็เป็นแมวตัวหนึ่ง!”ผู้นำถอนหายใจอย่างหนัก กลับไม่พบว่า ขณะที่พวกเขาจดจ่อเข้าใกล้ต้นไม้ใหญ่เงาร่างคนบนต้นไม้ใหญ่อีกต้นที่อยู่ไม่ไกล ก็ได้แฉลบตัวผ่านไ
