เพียงแต่ไม่รู้ ถึงวันนั้น ตาเฒ่าเย่นพวกเขาจะมีกิริยาท่าทางอย่างไร บนแท่นบูชายัญจะเป็นบรรยากาศอย่างไรอีก?แต่ตราราชลัญจกรหยกแห่งราชวงศ์เก่า เป็นตาเฒ่าเย่นให้นางดูแลรักษา นางมอบออกไปเอง ก็จำเป็นต้องเอากลับมาเอง และยังต้องเอากลับมาอย่างไร้ร่องรอยเมื่อพิธีใหญ่ผ่านไปก็จะเป็นการท่องเที่ยวที่ทะเลทรายที่ไม่รู้ความเป็นความตาย ถึงเวลาบนโลก ถึงเวลาของพื้นแผ่นดิน ถึงเวลาของเมืองหลวง จะเปลี่ยนเป็นอย่างไรไม่มีผู้ใดล่วงรู้กล่าวโดยรวม!คิดไปคิดมา ก็เพื่อขายตำหนักแห่งนี้“ไม่รู้ว่าจะสามารถขายได้เหรียญเงินมากน้อยเท่าไหร่ สามารถแลกเปลี่ยนของอร่อยได้มากน้อยเท่าไหร่ คาดว่าไม่น้อย ไม่ว่าอย่างไรตัวเองก็เป็นคนที่มีชื่อเสียงตำหนักที่คนที่มีชื่อเสียงเคยอยู่จะต้องสูงขึ้นแน่นอน ฮิฮิ……”หลานเยาเยาได้จินตนาการถึงตั๋วเงินปีกใหญ่ๆลอยมาทางนาง“หึ นังหนูในตาของเจ้ามีแต่เงินแล้ว” ทั้งๆที่ที่บ้านก็มีฐานะรํ่ารวย ใช้กี่ชาติก็ใช้ไม่หมด กลับยังรักทรัพย์สมบัติขนาดนี้“จนปัญญา ขี้เกียจเอาแต่กิน มีความโลภมีตัณหา ก็คือสิ่งที่ข้าโปรดปรานนี่!”ตาแก่สำลักทันทีแต่ทว่า เมื่อฟังหลานเยาเยากล่าวเช่นนี้ เขาก็คิดอะไรได้ รีบเตรียมตัวจากไปหลานเยาเยากลับปริปากพูดขึ้นอีกในเวลานี้354
“แม้ว่าข้าจะไม่เห็นพิธีเซ่นไหว้ใหญ่อยู่ในสายตา แต่พิธีเซ่นไหว้ใหญ่ก็เต็มไปด้วยอันตรายจริงๆ ไม่แน่ การท่องเที่ยวไปทะเลทรายยังจะไม่สามารถผ่านไปได้ คนก็ตายไปแล้วตาแก่ ใ
