นเมื่อเป็นเช่นนี้ พวกท่านก็ต้องการจะปนเปเข้าไปในพิธีหรือ?”หลานเยาเยาหมายความว่าอะไร ตาแก่ฟังเข้าใจ ดวงตาของเขาค่อนข้างเศร้าสลดเล็กน้อย จากนั้นก็เอื้อมมือไปตีบ่าของนาง“นังหนู ไม่เป็นไร ยังมีพวกข้า”คราวนี้หลานเยาเยายิ้มให้เขามีบางคนไม่ใช่ญาติมิตรแต่ดีกว่าคนที่เป็นญาติแท้ๆ ถึงไหนก็ล้วนอบอุ่นพวกเขาดีจริงๆ!ทั้งสองคนยืนอยู่ครู่หนึ่ง ตาแก่มองดูสีของท้องฟ้า กำลังลังเลว่าจะจากไปหรือไม่หลานเยาเยากลับยกเท้าเข้าไปก่อน ยังได้ไม่กี่ก้าวก็ถอยหลังกลับมาอีก หยิบจดหมายฉบับหนึ่งวางไว้ในมือของตาแก่ กล่าวเบาๆ :“คาดว่าอีกครู่กงกงข้างกายของฮ่องเต้ จะมาถึงตำหนักเทพธิดา ท่านก็บอกว่าวันนี้ข้าเหนื่อยแล้ว ไม่อยากเดินเหิน จากนั้น เอาจดหมายฉบับนี้มอบให้เขาก็ได้แล้ว”เป็นดังคาด!หลานเยาเยาเพิ่งได้เดินไป กงกงข้างกายของฮ่องเต้ก็มาแล้วเขามามอบราชโองการ ความหมายคือให้เทพธิดารีบเข้าวังรอบหนึ่ง ฮ่องเต้ร้อนใจเป็นอย่างหนัก355
และพ่อบ้านเจาเหลือบมองเขาแวบหนึ่งด้วยความไม่พอใจ“วันนี้เทพธิดาเหนื่อยมาก ต้องการพักผ่อน ไม่มีเวลาสนใจเขา นี่ เอาไป เทพธิดาให้ เอาไปรายงานผลปฏิบัติการ”ไม่ได้สนใจต่อสีหน้าที่เก้ๆกังๆของกงกง หลังจากยัดจดหมายใส่ในมือของกงกงตาแก่ไม่พูดพรํ่าก็เดินจากไปถึงเวลากลางคืนหลานเยาเยานอนอยู่บนเตียง ที่สุดแล้วก็นอนไม่หลับพลิกไปพลิกมาในที่สุด นางถอนหายใจเฮือกหนึ่ง ลุกขึ้นนั่งทันใด คิดไตร่ตรองไปมา ก็ยังตัดสินใจยืนขึ้น
