องพวกเจ้าล่ะ?” ไปตายที่ไหนแล้ว?นางฐานะสูงส่ง ภาพลักษณ์ของเทพธิดาพังทลายไปนานแล้ว อับอายขายหน้าไปถึงบ้านคุณยายแล้ว เวลานี้อารมณ์ของนางไม่ดีเป็นอย่างมาก ไม่ว่าอย่างไรก็อย่ามีคนไปยั่วยุนางเด็ดขาด358
“เจ้านายไป……”“รีบพูด!” เห็นได้ชัดว่านางมีความอดทนไม่มากนัก“ไปจวนราชครูแล้ว”จวนราชครู?คราวนี้หลานเยาเยาไม่สนใจความเขินอาย นางเลิกคิ้วเล็กน้อย มองไปทางองครักษ์ลับเหล่านั้นพวกเขาเป็นองครักษ์ลับของเย่แจ๋หยิ่ง ฟังเพียงคำสั่งของเย่แจ๋หยิ่ง แต่ว่า นางกับเย่แจ๋หยิ่งเล่นละคร พวกเขาก็รู้ ที่ร้านประมูลเสินตูนางลอบสังหารเย่แจ๋หยิ่งวันนั้นพวกเขาก็ช่วยแสดงละครด้วยอธิบายได้ว่าล้วนเป็นคนที่เชื่อถือได้หลานเยาเยาก็ไม่อ้อมค้อม ถามตรงๆ :“เขาไปที่ราชครูเทียนเวิงทำไม?”แม้จะรู้ว่าราชครูเทียนเวิงเป็นอาจารย์ของเย่แจ๋หยิ่ง แต่ระหว่างเย่แจ๋หยิ่งกับราชครูเทียนเวิงก็เป็นความสัมพันการใช้ประโยชน์จากกันและกันและราชครูเทียนเวิงก็ช่างไม่ใช่คน รับเย่แจ๋หยิ่งเป็นลูกศิษย์ เพียงเพื่อเขาจะได้เอาเลือดของเขามาปรุงกลั่นยาอายุวัฒนะตอนนี้ดึกดื่นขนาดนี้แล้วยังจะไปถึงแม้ไม่ได้เอาเลือดไปมอบให้ เกรงว่าก็คงไม่มีเรื่องดีอะไรเพียงแค่ คำถามนี้ของนาง ทำให้องครักษ์ลับล้วนแสดงออกถึงความเก้ๆกังๆ359
พวกเขาไม่ตอบหลานเยาเยาก็รู้แล้ว ด้วยเหตุนี้ได้รีบยืนขึ้นทันที ตั้งใจเอามือทั้งคู่ไขว้หลังอย่างไม่สนใจ จากนั้นก็เดินออกจากห้องบรรทมของเย่แจ๋หยิ่งไปที
