่อยๆ อย่างงุ่นง่านพะว้าพะวังไม่เป็นสุข มือข้างหนึ่งคํ้าหน้าผากไว้ ราวกับปาดเหงื่อ ความจริงคือไม่มีหน้าจะพบผู้คนนางจ้องมองอย่างจดจ่อ ผู้ที่สวมชุดคลุมดำ รูปร่างคล้ายกับเย่แจ๋หยิ่ง และยังเป็นองครักษ์ลับที่แต่งตัวเหมือนกับเย่แจ๋หยิ่งเป๊ะๆ ราวกับว่าต้องการมองเขาจนเป็นหลุมทำให้คราบเหงื่อบนหน้าผากองครักษ์ลับ ผุดออกมาด้านนอก……ในใจของหลานเยาเยาหมดอาลัยตายอยากในใจขององครักษ์ลับผู้นั้นจะไม่เป็นเช่นนั้นด้วยได้อย่างไรล่ะ?จบแล้ว จบแล้วจบแล้วจบแล้ว จบเห่แล้ว……357
ควรทำอย่างไรดี?หากว่าเจ้านายรู้เรื่องนี้ จะต้องถลกหนังเขาเป็นแน่ และเขายังไม่ได้บอกว่าเทพธิดาพุ่งเข้ามาเองเพียงแต่……ที่ทำให้เขาคิดไม่ถึงคือ……เทพธิดาที่โอหังและอวดดีจะแสดงออกอย่างเปิดเผยถึงเพียงนี้ หากว่าเขาหันมาช้ากว่านี้อีกหน่อย เทพธิดาจะทำเรื่องที่นอกลู่กับเขาหรือไม่?คิดคิดแล้วก็เฝ้าหวัง!อ้า ไม่ถูก ชั่งน่ากลัวนักแล้ว ห้ามคิดเลอะเทอะ จะโดนเจ้านายถลกหนังที่แตกต่างกับองครักษ์ลับที่แต่งตัวเป็นเย่แจ๋หยิ่งก็คือ องครักษ์ลับผู้อื่นในเวลานี้ล้วนมีสายตาอดไม่ได้ที่จะนินทา แต่ละคนเมื่อครู่แทบจะอดไม่ได้อยากจะดูอยู่ข้างๆหลานเยาเยาอยากหารูมุดเข้าไปเป็นอย่างมากทำไมองครักษ์ลับของเย่แจ๋หยิ่งตอนนี้ถึงไม่เหมือนกับจื่อเฟิงเช่นนั้นที่สีหน้าแววตานิ่งเฉยอยู่ตลอดเวลา?“แฮ่มแฮ่ม!”นางกระแอมเบาๆเสียงหนึ่ง ซ่อนความเขินอายของตัวเองไว้ พูดอย่างจริงจัง :“เย่……เจ้านายข
