“สิ่งที่ข้าต้องทำก็ได้สำเร็จไปแล้ว ถึงแม้ราชครูใหญ่จะไม่รู้จักสถานะของเจ้า แต่ก็ต้องสงสัยแน่นอน และจะต้องหาวิธีคลายความสงสัยให้ตนเอง!”อย่างไรก็ตามเมื่อตัดชื่อของหานแสซึ่งเป็นท่านชายของตระกูลหานออกไป เมื่อราชครูใหญ่ต้องการตรวจสอบอะไรในตัวเขาก็ตรวจสอบไม่พบมองไปยังหลานเยาเยาและขมวดคิ้วเล็กน้อยหานแสจึงพูดออกไปตรงๆ “ช่างเถอะ ข้ายังมีเรื่องอื่นที่สำคัญกว่าต้องทำ ขอตัวก่อน”พูดจบ เขาก็พาทุกคนออกไปก่อนจะออกไป ป่ายเม่ยเซิงได้ขยิบตาให้หลานเยาเยา และพูดอะไรบางอย่างที่เข้าใจยาก“เทพธิดา วันนี้ข้าได้พบกับคนงามคนหนึ่ง งดงามเหมือนดอกไม้ แต่ก็ต้องระงับจิตใจตนเองไว้ เพราะในใจของข้ามีเพียงแต่เจ้าอ้อ ใช่สิ ทางนั้นยังมีคนโดนมนต์ดำ ตายอยู่อีกสองคน ไม่รู้ว่าคนขององค์ชายรัชทายาทจะจัดการเก็บกวาดให้เรียบร้อยหรือยัง เจ้าลองให้คนไปดูหน่อย”เมื่อได้ยินคำพูดประโยคแรกนั้นหลานเยาเยาก็ถึงกับพูดไม่ออก จนถึงตอนนี้แล้ว ยังมามีจงใจมาพูดเรื่องนี้อีกหรือ?แต่ประโยคหลัง ทำให้นางรู้สึกอารมณ์ไม่ดี325
จนกระทั่งพวกเขาจากไป จื่อซี ก้าวออกมาอย่างสงสัย “คุณหนู ตอนนี้พวกเราต้องไปไหม”หลานเยาเยาส่ายหน้า“ถึงอย่างไรราชครูเทียนเวิงน่าจะรู้เรื่องที่ข้าทำลายแหล่งเพาะพันธุ์ดอกกระดูกขาวได้โดยไม่ต้องสืบ ตอนนี้จะไปหรือไม่ไปก็ไม่ต้องสนใจแล้วล่ะ เรื่องที่สำคัญที่สุดตอนนี้คือการตรวจสอบว่ามีพวกผู้ทำผิดหนีรอดไปได้บ้างหรือไม่”ก่อนที่เย่หลีเฉินจะออก
