ลีเฉินได้พามานั้นถูกนับดูหมดแล้ว ไม่พบปัญหาใด ๆดังนั้น!นางจึงถอนหายใจออกมาบางทีนางอาจจะคิดมากเกินไป“ข้าจะพาคนสองสามคนไปยังสระบัว พวกเจ้าไปยังสวนว่างฮัวอีกครั้งลองซุ่มดูอยู่สักหน่อย จากนั้นไปพบกันที่สระบัว”สระบัวที่นั่นดูแปลกมาก327
นํ้าที่อยู่ในสระนั้นแห้งไปหมดแล้ว บ่อนํ้าก็ถูกทิ้งร้างเช่นกัน ดอกบัวก็บานสะพรั่งกว่าดอกไม้ที่ได้รับการดูแลเป็นพิเศษ อีกทั้งหานแสบอกว่าที่นั่นมีพลังด้านมืดอยู่หนาแน่น เมื่อไปดูก็ไม่มีปัญหาอะไร แต่ก็ยากที่จะบอกว่าจะได้พบกับอะไรดังนั้น!หลานเยาเยาได้สั่งการองครักษ์ทั้งสอง เพื่อเป็นการสะดวกให้พวกของจื่อซีแยกกันออกไปต้นหญ้าเขียมชอุ่ม กิ่งไม้รกรุงรัง แมลงส่งเสียงร้องยามกลางวัน ดอกบัวงดงามโดดเด่น ไม่ว่าจะมองอย่างไรภาพฉากของสระบัวแห่งนี้ก็ดูจะวังเวงและเศร้าหมองริมสระบัวหญิงสาวคนหนึ่งในชุดสีแดง กำลังยืนอยู่ตรงนั้น สายตาที่เย็นชาและสดใสนั้นมองไปยังดอกบัวบานขนาดใหญ่ที่อยู่ในสระ ไม่รู้ว่านางกำลังคิดอะไรอยู่ในไม่ช้า สายตาของนางก็ขยับเล็กน้อย ก้าวขาลงไปในสระบัว แต่ขณะที่กำลังหย่อนขาลงไปนั้น ก็หยุดลงทันเวลาแม้ว่าสระบัวจะแห้งไปนานแล้ว บนพื้นผิวไร้นํ้า ดูเหมือนว่าจะแตกระแหงไปแล้ว แต่ก็ไม่ใช่ว่าจะเป็นแบบนี้ไปทั่วทั้งสระบัวดังนั้นนางจึงมองไปยังเสื้อผ้าของตนเองผู้หญิงที่ดูสวยงามอย่างนาง ไม่ควรจะมาสัมผัสกับแสงแดดหรืออะไรเช่นนี้ เรื่องเล็กน้อยเช่นนี้ควรปล่อยให้คนอื่นเป็นคนทำองค
