เยาอาเจียนสิ่งที่กินเข้าไปออกมาจนหมด แต่ก็แอบเสียดายอยู่ในใจ กินไปเปล่าๆเสียแล้วทันใดนั้นจมูกและปากก็ทำอะไรไม่ถูก จึงไปตรวจสอบหาที่มาของกลิ่น“นี่มันเรื่องอะไรกัน” นางถามขึ้นกลิ่นเหม็นอันน่าขยะแขยงนั้นโชยมาจากสระบัว จะต้องพบอะไรบางอย่างแล้วแน่นอน นางรีบหยิบผ้าเช็ดหน้าออกมาเช็ดปาก เสี้ยววินาทีเดียวนางก็กลับคืนสู่ภาพลักษณ์ของเทพธิดาผู้เยือกเย็นแต่น่าเสียดายคำตอบที่นางได้รับคือความเงียบสงัดแย่แล้ว!หลังจากแอบส่งเสียงออกมา นางก็เสียดายที่จะโยนขาหมูที่กินเหลือเอาไว้ครึ่งหนึ่งทิ้งไป ลุกขึ้นไปดูที่สระบัว รูม่านตาของนางก็ลดลงทันทีในสระบัว องครักษ์ทั้งสองคนที่สั่งให้ไปทำการค้นหาได้เป็นลมหมดสติไปแล้ว อีกทั้งพวกเขายังเอาศีรษะปักลงในหลุมที่ขุดไว้ ดูเหมือนกับถูกคนปักเอาไว้ข้างในแต่!สิ่งที่แปลกคือ…ศีรษะที่ติดอยู่ในดินของพวกเขา มีกระดูกเปื้อนโคลนอยู่สองชิ้น เมื่อดูลักษณะของกระดูกโดยตรง น่าจะเป็นกระดูกขาที่ขาวมากของขาทั้งสองข้างจึงไม่น่าแปลกใจ ที่แท้กลิ่นเหม็นนั้นคือกลิ่นของศพที่ถูกขุดขึ้นมา330
เพียงแต่กลิ่นเน่าของกระดูกนี้ มีจุดแปลกประหลาดอยู่ ไม่เช่นนั้นในฐานะที่นางเป็นหมอที่มีความคุ้นเคยกับศพคนหนึ่ง กลิ่นที่เหม็นที่สุดก็ไม่ใช่ว่าจะไม่เคยได้กลิ่นแต่กลับไม่เคยได้กลิ่นของศพที่น่าขยะแขยงชวนคลื่นไส้เช่นนี้มาก่อนบางทีองครักษ์ทั้งสองคนนั้นอาจจะต้องการดึงศพออกมา แต่กลับไม่คิดว่าจะทำให้ถึงกับวิงเวียนจนหมด
