“ถ้าไม่ได้รับการอนุญาตจากองค์ชายรัชทายาทใครก็ไม่สามารถออกไปข้างนอกได้โดยพลการ และยังได้เชิญท่านชายสองสามคนกลับไป”ท่านชายไม่กี่คนวางแผนกำลังจะหลบหนี เจ้ามองมาที่ข้า แล้วเมื่อข้ามองไปที่เจ้าจากนั้นเขาก็หยิบถุงเงินที่ปูดออกมาจากอ้อมแขน เมื่อดูแล้ว ก็รู้ว่ามีเงินอยู่ในนั้นไม่น้อยเลยทีเดียวหนึ่งในนั้นยัดใส่ในมือขององครักษ์โดยตรง จากนั้นเขาก็ประสานมือแสดงความเคารพอย่างชอบใจ“ใต้เท้า ผ่อนปรนสักหน่อยเถอะ! สิ่งที่พวกข้าเพิ่งได้ตรวจสอบก็ได้ตรวจสอบแล้วอีกทั้งยังไม่เคยไปที่ประตูเหล็กทางนั้นเลย ตอนนี้องค์ชายรัชทายาทไม่อยู่ คนจะหายไปหรือเพิ่มขึ้นสักสองสามคน องค์ชายรัชทายาทไม่ก็รู้หรอก พวกเจ้าปล่อยพวกข้าออกไปเถอะ!”“ไม่ได้!”“ฟริ้ง” องครักษ์คนหนึ่งชักกระบี่ออกมา และจ่อไว้ตรงหน้าของท่านชาย “องค์ชายรัชทายาทรับสั่ง มิให้ผู้ใดเข้าออก มิเช่นนั้นจะถูกฆ่า”พูดจบก็นำถุงเงินที่อยู่ในมือ โยนกลับไปในมือของท่านชายเมื่อไม่สามารถรับสินบนได้ ท่านชายสองสามคนก็พับแขนเสื้อขึ้นด้วยความโกรธและถอยกลับไปบนตำหนักแต่ภายในตำหนัก ถังมู่หวั่นที่นั่งอยู่กับบรรดาคุณหนู ก็ค่อยๆ ฟื้นกลับมามีสติจากฉากที่น่ากลัวเหล่านั้นแต่สีหน้าของนางซีดเซียว มือและเท้าของนางยังคงสั่นเทาโดยไม่รู้ตัว292
น่ากลัวเกินไป!นางไม่เคยเห็นมาก่อนว่า คนตายคนหนึ่งจะสามารถทำตัวปกติได้ อีกทั้งยังดูดุร้ายมาก และคนคนนั้นก็คือเสี่ยวเหลียน ซึ่งเป็นหญิงรับใช้คนใกล้ชิด
