ทางเดินด้านล่างของปากถํ้าแคบมาก จุได้เพียงสองคนเท่านั้น ความสูงของถํ้านั้นไม่สูงมากนัก คนที่สูงก็ต้องเดินก้มหัวลงเล็กน้อยเมื่อเยาเยาเข้ามายังด้านใน คบเพลิงทั้งสองด้านของอุโมงค์ก็สว่างขึ้น ผู้ที่เดินอยู่ด้านหลังของนางนั้นคือจื่อซีและจื่อเฟิง เดิมทีแล้วด้านหลังยังมีป่ายเม่ยเซิงและซาหมั่นเฉิง แต่หลังจากป่ายเม่ยเซิงส่งสายตาให้นาง นางจึงปล่อยให้พวกเขาเดินไปก่อนจากนั้นได้ยินเสียงเหมือนมีคนกระโดดลงมาจากด้านบน จึงรู้ว่าเป็นเย่หลีเฉิน แต่นางก็ยังหันไปมองด้านหลังเช่นกันเย่หลีเฉินปัดฝุ่นบนร่างกายของตนเอง และเงยหน้าขึ้นเห็นสายตาของเทพธิดาที่มองมา จึงเร่งฝีเท้าและรีบตามนางไปอย่างรวดเร็วอุโมงค์มีความยาวมาก อีกทั้งยังคดเคี้ยวไปมา หากไม่มีคบเพลิงทั้งสองข้างทางของอุโมงค์ อุโมงค์ก็ดูน่ากลัวมาก ด้วยความชื้น บางครั้งก็เห็นแมลงอยู่บ้าง แม้แต่ช่องว่างระหว่างหินยังมีโพรงของงู อีกทั้งโพรงงูช่องเล็กๆ แบบนี้ก็มีอยู่เป็นจำนวนมากเกรงว่าไม่ใช่เข้าไปแล้วจะเป็นถํ้างูน่ะสิทันใดนั้นก็มีเสียงฝีเท้าดังขึ้นภายในถํ้า“ด้านหน้ามีการเคลื่อนไหว ดูเหมือนว่าจะมีบางสิ่งกำลังขยับ แต่มันเล็กมากด้านหน้าไม่ได้จุดคบเพลิงเอาไว้จึงมืดมาก จึงมองเห็นไม่ได้ชัดว่าคืออะไรกันแน่”หลานเยาเยาค่อยๆ ขมวดคิ้วขึ้น และก้าวเดินเร็วขึ้นเล็กน้อย จากนั้นก็หยิบผงยาออกมาจากแขนเสื้อ แล้วแจกจ่ายให้กับทุกคน285
“มันใช้สำหรับถ่ายพยาธิ ใช้ได้ไม่ต้องกังวล ไม
