ึงทางเข้าปากถํ้าแล้วมองเห็นทุกอย่างหมดแล้วปากถํ้าที่พวกเขาขุดถึงนั้นยังเล็กมาก แต่ดูจากปากถํ้าแล้ว ดังที่จื่อซีกล่าวนั้นพวกเขาได้ขุดถึงอุโมงค์แล้วตรงทางเดินยังใช้ก้อนเรียบทำขึ้น และมีร่องบนกำแพงหิน มีคบเพลิงที่เปียกโชกไปด้วยนํ้ามันก๊าดเสียบอยู่ อีกทั้งคบเพลิงก็เคยลุกไหม้มาก่อนแล้วเย่หลีเฉินก็มาถึงด้านหน้า หลังจากเห็นปากถํ้า ก็แอบตกใจขึ้นมาอีกครั้งความลึกลับเช่นนี้ล้วนแล้วแต่ไม่มีใครสามารถขุดได้แล้ว283
หานแสสั่งคนขุดหลุมขุดให้ใหญ่ขึ้นอีกหน่อย การเคลื่อนไหวของผู้ที่อยู่ใต้คำสั่งก็เร่งมือมากขึ้นในไม่ช้า!ปากถํ้าที่สามารถรองรับคนทั้งสองคนก็ปรากฏตรงเบื้องหน้าของพวกเขาหานแสไม่ได้พูดอะไร เพียงชำเลืองมองไปที่พวกป่ายเม่ยเซิง และป่ายเม่ยเซิงก็เข้าใจความหมายของเจ้าของเรือในทันที ทำท่าทางเล็กน้อย นอกจากป่ายเม่ยเซิงและซาหมั่นเฉิงแล้ว และคนอื่นนั้นก็มุ่งไปทุกทิศทาง จากนั้นก็ได้ซ่อนตัวอยู่ในความมืดหลานเยาเยาก็ไม่ต่างกัน เหลือเพียงจื่อซีและจื่อเฟิง ส่วนคนอื่นๆ ก็ล้วนแต่กระจายไปซ่อนตัวคนละทิศคนละทาง เพื่อเฝ้าปากถํ้าเมื่อหันกลับมา หานแสก็ได้เข้าไปในถํ้าแล้วหลานเยาเยากำลังเตรียมจะก้าวลงไป แต่กลับถูกเย่หลีเฉินรั้งเอาไว้“เทพธิดา!”เมื่อเย่หลีเฉินกำลังจะพูด แต่นางกลับไม่เปิดโอกาสให้เขาได้พูด ทว่ากลับกระโดดลงไปด้านล่าง หลังจากนั้นเสียงของนางก็ดังออกมาจากถํ้า “ลงมาเถอะ! เปิดหูเปิดตาหน่อยก็ดี”เมื่อชะโงกหน้าไ
