ตอนที่ลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง เขาก็มั่นใจเด็ดเดี่ยว หลังจากนั้นก็หยิบนํ้ากรดที่ยังใช้ไม่หมดออกมา หยดไปบนร่างคนโดนมนต์ดำที่ถูกหานแสตัดหัวพอตกลงไปก็มีเสียงดัง “ฉ่าฉ่าฉ่า” ทำให้คนโดนมนต์ดำที่ยังขยับอยู่ ค่อยๆถูกกัดกร่อนจนกลายเป็นเลือดหลานเยาเยามองมือตนเองที่ถูกตัด จึงอดไม่ได้ที่จะจับเอาไว้แน่นเงียบๆไม่ใช่ว่านางไม่อยากช่วย แต่……ช่วยไม่ได้!แม้เมื่อครู่นางจะเพิ่งใช้เลือดตนเองรักษาหลี่ชิงเหยน แต่สองสามคนนี้นางกลับช่วยไม่ได้เลย เพราะที่นี่คนเยอะ นางไม่สามารถเปิดเผยเลือดของตนเองได้ ไม่เช่นนั้นราชครูเทียนเวิงจะต้องรู้ตัวตนจริงๆของนางแน่ๆถึงตอนนั้น ตำหนักเทพธิดา สำนักหงอีล้วนจะตกอยู่ในอันตราย“เทพธิดา……”เสียงอ่อนแรงดังขึ้น ทุกคนที่ได้ยินก็มองไป เห็นหลี่ชิงเหยนที่บาดเจ็บทั้งสองแขนเขาเดินมาทางพวกเขาทีละก้าว ละก้าว……ทุกคนพากันถอยหลัง สายตาหวาดผวา“เทพธิดา ยังมีอีกตน”“รีบฆ่าเขาเร็ว เขาใกล้จะกลายเป็นคนโดนมนต์ดำแล้ว”265
ทุกคนรู้เพียงแค่ว่า ตราบใดที่โดนคนโดนมนต์ดำทำร้าย ก็จะกลายเป็นคนโดนมนต์ดำ แต่พวกเขาไม่คิดเลยว่าหลี่ชิงเหยนนั้นบาดเจ็บมานานแค่ไหนแล้ว แต่ก็ยังไม่กลายเป็นคนโดนมนต์ดำถูกทุกคนตะโกนให้ฆ่า หลี่ชิงเหยนก็หน้าซีดเข้าไปอีกตอนที่เห็นศพสุดท้ายบนพื้น ที่ยังไม่ถูกนํ้ากรดกัดกร่อนไปหมด ตาของเขาก็แดงรีบวิ่งมาแล้วคุกเข่าร้องไห้กับพื้น“ท่านแม่，ท่านแม่……”เหล่าท่านชายคุณหนูที่ตกใจแทบตาย เมื่อเห็นท่าทางร้องไห้
