“คนโดนมนต์ดำ!”หลานเยาเยาตอบเรียบๆ“คนโดนมนต์ดำ?”เย่หลีเฉินตกตะลึงเขาเคยได้ยินเรื่องคนโดนมนต์ดำเล่าต่อๆกันมา แต่มาปรากฏตัวที่นี่ได้อย่างไร?อีกอย่างคนนั้นก็เห็นชัดๆว่าเป็นสาวใช้ ซํ้าเขายังรู้สึกว่าสาวใช้คนนี้ดูคุ้นเคยมากเหมือนจะเป็นสาวใช้ข้างกายของถังมู่หวั่น……“รีบหลบไปเร็ว มันโจมตีมาทางเจ้าแล้ว”หลังจากที่ได้รับการเตือน เย่หลีเฉินก็ดึงสติกลับมาทันที จากนั้นก็หลบจากการโจมตีของเสี่ยวเหลียนอย่างรวดเร็ว หันหัวกลับมาถามว่า:“ตอนนี้ควรทำอย่างไรดี?”“ง่ายมาก ไม่ยิงหัว ก็หั่นจนแหลก หรือไม่ก็ใช้นํ้ากรด ทุกวิธีล้วนโหดร้าย แต่ก็ต้องทำเช่นนี้ ถ้าไม่อย่างงั้นถูกพวกมันกัด ในไม่ช้าก็จะกลายเป็นแบบมัน ดังนั้นเจ้าต้องระวัง นํ้ากรดข้าตกอยู่แถวๆนี้ ช่วยข้าหาหน่อย”พูดจบ!หลานเยาเยาก็รีบแฉลบตัวไปยังด้านหลังของเสี่ยวเหลียน จับมือของมันพาดไปด้านหลัง แล้วจับไว้แน่นแบบนี้ เสี่ยวเหลียนก็ไม่มีทางสลัดหลุด และก็ไม่สามารถหันกลับมาโจมตีนางได้แต่ว่า……กลิ่นเหม็นโฉ่ที่ออกมาจากร่างกายมันนั้นเหม็นมากๆ หลานเยาเยาเกรงว่าตนเองจะทนได้ไม่นาน จึงพูดกับเย่หลีเฉินว่า258
“เจ้าเร็วหน่อย ตรงนี้ข้าเกรงว่าจะยื้อเอาไว้ไม่ได้นาน”“ได้ ข้าจะหาทันที”ในช่วงเวลาสั้นๆที่เย่หลีเฉินหานํ้ากรดนั้น เหล่าท่านชายคุณหนูกลุ่มนั้นก็มาถึงที่นี่ พวกเขาเผชิญกับทางด้านหลังของหลานเยาเยาพอมองแบบนี้ก็เหมือนกับหลานเยาเยากำลังปฏิบัติต่อสาวใช้อย่างโหดร้ายทันใดนั้น
