ี่เตะล้มไป นางก็รีบบินตรงไปยังสถานที่ที่จำได้ว่านํ้ากรดตกลง หมุนไปรอบๆก็หาไม่เจอหางตาก็เห็นคนบินมาหลานเยาเยาอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ ที่สั่งให้หลี่ชิงเหยนไป มันไม่มีประโยชน์อะไรสักนิด“เทพธิดา ไม่เป็นอะไรใช่ไหม?”เย่หลีเฉินบินมาหยุดอยู่ตรงหน้าหลานเยาเยา พร้อมนัยน์ตาที่มีความกังวลแต่หลานเยาเยาไม่พูดจาใด ตบเย่หลีเฉินให้หลีกไป ร่างของเย่หลีเฉินเพิ่งพ้นไปจากสายตา กรงเล็บแหลมของเสี่ยวเหลียนก็โจมตีมาทางลำคอนางโชคดีที่ปฏิกิริยาโต้ตอบนางว่องไว ล้มลงไปด้านหลัง จากนั้นก็ถีบตัว ทั้งตัวก็บินไปด้านหลังเย่หลีเฉินเห็นดังนั้นก็โมโหทันที“เจ้าไพร่บังอาจ กล้าทำร้ายเทพธิดา ข้าจะ……”คำว่า ไม่ปล่อยเจ้าไปแน่ ยังไม่ทันได้พูดจบ เสียงของเย่หลีเฉินก็ติดอยู่ในลำคอ ดวงตาเบิกกว้างไม่เพียงแต่มีเลือดหยดตามร่างกายหัวและร่างกายก็แหว่ง แต่กลับเคลื่อนไหวอย่างอิสระ โหดร้ายอย่างไม่มีอะไรมาเทียบได้นี่……มันผีอะไร?
257
