ตอนนี้หลี่ชิงเหยนพยักหน้ารัวๆ กลัวว่าหลานเยาเยาจะไม่เชื่อ เขายกมือสาบาน: “ข้าได้ยินจริงๆ ข้าไม่ได้โกหกท่าน ท่านต้องเชื่อข้า”“เอาหล่ะ พวกเราไปดูกัน”เมื่อเห็นท่าทางของหลี่ชิงเหยนที่ดูไม่เหมือนโกหก ดังนั้น หลานเยาเยาก็เริ่มสงสัยว่าเสียงกรีดร้องนั่นใช่เสี่ยวเหลียนหรือไม่ถ้าเป็นเสี่ยวเหลียน งั้นแล้วใครที่ฆ่าเสี่ยวเหลียน?ดังนั้นในไม่ช้าพวกเขาสองคนก็มาถึงหน้าประตูเหล็ก ตอนนี้ประตูเหล็กอ้าเปิดกว้าง บนนั้นยังมีรอยเลือดที่ยังไม่แห้งจำนวนมาก“เลือด เทพธิดา เลือดจริงๆ แม่นางเสี่ยวเหลียนจะต้องเกิดเรื่องแน่ๆ”ตอนที่เห็นรอยเลือดบนประตูเหล็ก สีหน้าของหลี่ชิงเหยนซีด เขารู้สึกว่าเสี่ยวเหลียนนั่นจะต้องรอดกลับมายากแน่ๆเอ่อ?เห็นเลือดยังตกใจเป็นแบบนี้ ถ้าเห็นศพไม่ใช่จะเป็นลมไปเลยหรือ?หลานเยาเยาขี้เกียจจะสนใจเขา ตรงไปแตะรอยเลือดที่ติดอยู่บนประตูเหล็กหลังจากนั้นก็เอามาดมที่ปลายจมูก คิ้วบิดเบี้ยวเล็กน้อย จากนั้นก็มองไปรอบๆนอกจากตรงประตูเหล็กแล้ว สถานที่ที่ยังไม่ห่างจากประตูเหล็กนักก็ยังมีแอ่งรอยเลือดขนาดใหญ่ แต่ไม่มีศพ245
เดินไปตรงแอ่งรอยเลือดนั้นเพื่อดู รอยเลือดนั้นหนามาก มีบางส่วนยังเหนียวติดเนื้อ อีกทั้งร่องรอยที่ทิ้งไว้หลังจากการลากศพนั้นก็ชัดเจนมากแต่ว่า……บางอย่างสีแดงที่คล้ายกับเลือดก็สะท้อนเข้ามาในม่านตา เมื่อจ้องมองนั่นคือผ้าแดง และผ้าแดงนี้ทำให้นางรู้สึกคุ้นเคยมาก ดังนั้นจึงก้มมองที่ชายกระโปรงตัวเอง
