องอย่างสูงส่งขึ้นวันนี้ถังมู่หวั่นจัดงานชมดอกไม้ นับว่าเป็นงานที่ใหญ่ที่สุดในรอบสามปีเพราะไม่เพียงแต่ท่านชาย คุณหนูของแต่ละตำหนักมา ยังมีตำแหน่งที่หกของคุณชายทั้งเจ็ดแห่งเมืองหลวงที่จะมาด้วย แม้แต่เทพธิดาผู้ที่ชอบภาวนาให้ปราชาชน ฮ่องเต้ยังเคารพยำเกรงก็มาดังนั้นคนจำนวนมากต่อให้หัวแตกก็จะต้องการมาสวนว่างฮัวเพื่อดูน่าเสียดาย……พวกเขาไม่มีแม้แต่จดหมายเชิญ222
รถม้าของพวกหลานเยาเยา เข้ามาใกล้ถึงสวนว่างฮัวแล้ว ก็ได้กลิ่นดอกไม้ระเบิดความหอมออกมา หากมองจากที่ไกลๆ กำแพงยาวคดวนเวียนล้อมรอบผืนดอกไม้หลากหลายสีไว้ ดูงดงามมากเนื่องจากตอนนี้รถม้าของพวกเขานั้นอยู่สูงจากพื้น ดังนั้นจึงเห็นทิวทัศน์รอบๆพื้นที่นั่งอยู่ในรถม้าหลานเยาเยามองจากหน้าต่างเล็กๆ นอกจากจะเห็นทุ่งดอกไม้ผืนใหญ่แล้ว ส่วนที่เหลือก็เห็นเพียงแต่ศาลาพลับพลาและหินต้นไม้ มองไม่ออกเลยว่าตรงไหนที่เป็นสถานที่ห้ามเข้าของสวนว่างฮัวดังนั้นหลานเยาเยาจึงปล่อยม่านหน้าต่างเล็กลงในสวนว่างฮัวพอเข้าไปอยู่ตรงลานด้านหน้าสวนว่างฮัว ก็มีศาลาสองชั้นขนาดใหญ่ ที่นั่นเป็นสถานที่พูดคุย พักผ่อนจากการชมดอกไม้จนเหนื่อยของเหล่าท่านชายคุณหนูโดยเฉพาะตอนนี้ยังไม่เริ่มชมดอกไม้ คนที่มาร่วมงานชมดอกไม้วันนี้กำลังดื่มชาพูดคุยอยู่บนศาลา และถือโอกาสแสดงพรสวรรค์ของตนเอง บรรยากาศสนิทสนมกลมกลืนสามัคคีกันแต่ทว่าในห้องแถวท้ายสุดของทุ่งดอกไม้สวนว่างฮัว หนึ่งในห้องนั้น“เพี๊ยะ……”“
