เมล็ดพันธุ์ดอกไม้พวกนั้นเป็นสิ่งที่หลังจากผู้ดูแลได้โยนทิ้งไปแล้ว ข้าน้อยจึงเก็บขึ้นมาข้าน้อยไม่ได้ขโมยของจริงๆ โปรดแม่นางตรวจสอบอย่างชัดเจน อนาคตของชิงเหยนจะพังไม่ได้เด็ดขาด!”ถูกต้อง!สาวใช้ที่ถือแส้คมอยู่ ก็คือเสี่ยวเหลียน สาวใช้ข้างกายของถังมู่หวั่น นางมองที่แส้คม และโยนทิ้งไปด้านข้างอย่างรังเกียจ หลังจากยืนขึ้น ก็เดินไปนั่งยองๆตรงหน้าหญิงชาวสวน“ผู้ดูแลบอกว่าเจ้าขโมย ยังคิดเถียงอีกหรือ?”หญิงชาวสวนผู้นั้นเป็นคนสวนในสวนว่างฮัว เพราะแอบหยิบเมล็ดพันธุ์ที่ไม่ต้องการไปขาย เพื่อให้หลี่ชิงเหยนลูกชายของนางเอาไปสอบเป็นขุนนางเดิมทีก็ไม่มีอะไรเอาก็เอาไป ยังไงก็ไม่ต้องการแล้ว น่าเสียดายที่จังหวะไม่ดี เกิดขึ้นวันนี้พอดีคุณหนูกำลังกลุ้มใจว่าจะจัดการเทพธิดาอย่างไร! หญิงตํ่าต้อยคนนี้ยินดีขึ้นมารับผิดชอบเอง“ข้าน้อยไม่ได้ขโมยของจริงๆ เมล็ดพันพันธุ์พวกนั้นไม่ต้องการแล้วจริงๆ แม่นางเสี่ยวเหลียน ได้โปรดเมตตาชิงเหยนด้วยเถิด อย่าตัดเส้นทางอนาคตการสอบขุนนางของเขาเลย”ของไม่ได้ขโมย ตีให้ตายนางก็ไม่อยากยอมรับ ถ้ายอมรับแล้ว ลูกชายนางจะยังมีหน้าไปสอบขุนนางเหรอ?หญิงชาวสวนที่ถูกมัดไว้ ไม่สนใจความเจ็บปวดบนร่างกาย ก้มหัวลงไปคำนับที่พื้นแรงๆ เสียงดังปักปัก225
“เอาหล่ะ ที่จริงก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรนัก ลงโทษเจ้าก็ลงโทษไปแล้ว การขโมยของนั้นส่งผลกระทบที่ไม่ดีต่อลูกชายเจ้า เอาอย่างงี้แล้วกัน! เจ้าช่วยคุณหนูเรื่องเล็กๆเ
