เขาก็ไม่รอช้า ระดมฟาดฝ่ามือยักษ์ใส่ไม่ยั้ง ทำลายร่างแยกของผู้อาวุโสสองทั้งสิบจนแตกสลายไปจนหมดสิ้นในพริบตา
“ผู้อาวุโสหก?”
ทันใดนั้น สายตาของเขาก็สะดุดกึก เมื่อเห็นผู้อาวุโสหกกำลังต่อสู้พัวพันอยู่กับร่างของผู้อาวุโสสองตนหนึ่ง ในสภาพได้รับบาดเจ็บเสื้อผ้าฉีกขาด
“คะ… คารวะท่านเจ้าเกาะ!”
เมื่อเห็นเจ้าเกาะปรากฏตัว ผู้อาวุโสหกก็รีบผละออกมาทำความเคารพด้วยท่าทีเหนื่อยหอบ
เจ้าเกาะเชียนไห่เอ่ยถามด้วยความสงสัย “เจ้าติดตามผู้อาวุโสใหญ่ไปสำรวจแดนลับเซียนมิใช่หรือ? ไฉนจึงมาอยู่ที่นี่ได้?”
ผู้อาวุโสหกปาดเหงื่อ ตอบกลับด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ “เรียนท่านเจ้าเกาะ ข้าเพิ่งจะกลับมาถึงขอรับ… การไปเยือนแดนลับเซียนครานี้เกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันขึ้น…”
จากนั้นเขาก็ร่ายยาวเล่าเรื่องราวตามบทที่เตี๊ยมกันมาอย่างไหลลื่น ทั้งเรื่องวังเซียนถล่มทลาย และเรื่องที่เขาไม่รู้สาเหตุแน่ชัดว่าเหตุใดจึงถูกสุ่มส่งตัวออกมา ระหว่างสำรวจพื้นที่ก็พบว่ามียอดฝีมือระดับแปลงเทพกำลังต่อสู้กันอุตลุด ด้วยความกลัวจะโดนลูกหลงจึงตัดสินใจหนีกลับมารายงานก่อน
“ระดับแปลงเทพต่อสู้กัน?”
เจ้าเกาะเชียนไห่สีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย นึกเชื่อมโยงบางอย่างขึ้นได้ จึงถามต่อเสีย
