?ตอนนี้ความหวังอย่างเดียวของพวกเขา ก็คือหวังว่าผู้โจ้เจิ้งผู้นี้จะปรุงยาที่เหมือนกันออกมาไม่ได้แม้จะปรุงออกมาได้ พวกเขาก็จำเป็นต้องพูดปฏิเสธเหมือนกันว่าไม่เหมือน แบบนี้พวกเขาถึงจะสามารถรักษาชีวิตรอดได้ถูกต้อง!จำเป็นต้องทำเช่นนี้แม้ว่าพวกเขาสิบคนจะไม่ใช่พวกเดียวกัน แต่กล่าวจากจรรยาหมอในวันปกติของกันและกันแล้ว พอที่จะพูดได้ว่าเป็นอุปนิสัยใจคอไม่ดีเหมือนกัน ดังนั้นหลังจากที่พวกเขาได้ส่งสายตาแลกเปลี่ยนกันแล้ว ก็ล้วนพยักหน้าอย่างยินดีปรีดาแน่นอนว่าหลานเยาเยาได้มองดูแววตาของพวกเขาไว้ในตาหมดแล้ว แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรแถมยังหยิบกระปุกยาใหม่อีกครั้ง จากนั้นก็หาวัสดุยาแต่ละอย่างแต่ละอย่างหลังจากรอจนหาวัสดุยาสามสิบแปดชนิดครบแล้วจึงเริ่มบดเป็นผง จากนั้นก็ผสมเข้าด้วยกัน175
เดิมทีก็เป็นยาที่เหมือนกันเป๊ะๆดังนั้นสีสันและความมันวาวของมัน กลิ่นก็เหมือนกันหมดขณะเดียวกันบรรดาผู้คนก็ต่างแอบตกตะลึง แต่ละคนกลัวจะคอหด รอจนพวกเขาตรวจสอบชี้ขาดเสร็จแล้ว ก็รู้ว่ายาที่ปรุงขึ้นใหม่ กับก่อนหน้านี้เหมือนกันทั้งหมดแต่เพื่อชีวิตของตัวเอง หลังจากที่หนึ่งคนในนั้นดมกลิ่นยาดมแล้วดมอีกก็เอากระปุกยาเคาะบนโต๊ะยาวอย่างรุนแรงทันที ตะโกนเสียงดังว่า :“เหอะเหอะ นี่คือยาที่ท่านปรุงออกมา? เห็นได้ชัดว่าสีสันความมันวาวไม่เหมือนกัน ท่านกำลังหลอกพวกเราอยู่หรือ?คิดไม่ถึงว่าอายุน้อยๆก็กล้าชั่วร้ายได้เพียงนี้ คิดว่ายาที่ปรุงขึ้นก่อนหน้านี
