การประลองรอบสอง หลานเยาเยาเลือกทีเดียวสิบคนมาประลองกับนาง เป็นการดมกลิ่นหอมแยกแยะยาเหมือนกันและทั้งสิบคนเหล่านั้นก่อนหน้านี้พูดจาหยาบคายป่าเถื่อนเป็นที่สุด เป็นผู้ที่ท่าทางชั่วช้าเป็นที่สุดด้วยปากและหน้าตาที่ดุร้ายของพวกเขา ในการส่วนตัวจะต้องมีคนบริสุทธิ์จำนวนไม่น้อยที่ตายในนํ้ามือของพวกเขาหมอสิบคนนั้นทั้งรอคอยการประลองฝีมือ ทั้งแปลกใจมากว่าทำไมหมอเทวดาถึงได้เลือกพวกเขา หรือว่านางมองไม่ออกว่าพวกเขาแต่ละคนล้วนอยากจะจัดการให้นางตาย?มีคนตั้งคำถาม“หมอเทวดา ทำไมไม่ใช่หนึ่งต่อหนึ่ง แต่เป็นต้องการสิบคน? หรือว่าเป็นการดูถูกพวกเราหรือ?”พูดตามจริง นางรู้สึกว่าวิชาการรักษาของพวกเขาสิบคนคุณสมบัติไม่เพียงพอจริงๆหลานเยาเยาไม่ได้ตอบคำถามของพวกเขา แต่ได้พูดกฎเกณฑ์ในการแข่งขันไปตรงๆ“เช่นนี้ละกัน! พวกเจ้าทุกคนไปปรุงยารักษาที่ตัวเองเชี่ยวชาญ แต่ข้าน่ะ จะใช้ยาที่ปรุงในการแข่งขันก่อนหน้านี้167
กฎเกณฑ์ก็คือ เพียงแค่มีคนในพวกเจ้าทั้งสิบสามารถแยกแยะยาออกมาได้ ก็ถือว่าพวกเจ้าชนะ แต่ข้าอยากชนะพวกเจ้า ก็จำเป็นต้องเอายาทั้งหมดที่พวกเจ้าทั้งสิบคนปรุงออกมา แยกแยะทั้งหมดออกมาให้ได้ถึงจะได้”กฎเกณฑ์เช่นนี้เห็นได้ชัดว่ามีแต่ข้อเสียไม่มีข้อที่เป็นประโยชน์ต่อหลานเยาเยาแม้สักน้อยแน่นอนว่าบรรดาผู้คนต่างก็ดีใจแต่ในขณะที่ดีใจ มีคนกลับรู้สึกโกรธเคืองและไม่ยอมรับนี่เห็นได้ชัดว่าเป็นการดูถูกพวกเขานี่!แต่ก่อนหน้านี้มีบทเรียน
