“เจ้าสาวน้อยผู้นี้ไม่รู้จักฟ้าสูงแผ่นดินตํ่าจริงๆ อย่าคิดสั้นขนาดนี้ ยาสมุนไพรยังรู้จักไม่หมด! ก็คิดจะเดิมพันความเป็นความตาย? นี่เจ้าไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้วหรือ?”“ฮ่าฮ่าฮ่า ชั่งน่าขันจริงๆ ดูท่าทางของเจ้า คาดว่าเรียนหมอมาแค่สองสามปี เจ้ามั่นใจว่าต้องการเดิมพันความเป็นความตายหรือ? ถึงเวลา โดนวางยาพิษตายก็อย่าโทษพวกเรา”“ใช่แล้วใช่แล้ว อย่าคิดว่าศึกษาเพียงตื้นๆนิดหน่อย ก็ถือว่าตัวเองเป็นหมอเทวดาเคยเห็นคนรนหาที่ตายไม่เคยพบเห็นเจ้าที่รนหาที่ตายเช่นนี้ หรือไม่พวกเรามากำหนดการประลองฝีมือตัดสินแพ้ชนะกัน วางยาพิษเจ้าห่อหนึ่งให้ตายไปเลยละกัน”มองดูพวกเขาวิพากษ์วิจารณ์กันไม่หยุดหย่อนกันอยู่ที่นั่นลูกมือที่ยืนอยู่ข้างหลานเยาเยา ไม่เพียงแค่ส่ายหัว มองดูพวกเขาเหมือนคนโง่เช่นนั้นหลานเยาเยาไม่รีบร้อนก่อนตาย ให้พวกเขาได้หัวเราะอย่างสะใจครู่หนึ่งก็ไม่เป็นไร ยังไงซะคนที่ไม่ฉลาดก็ชอบยโสโอ้อวดหลังจากนั้นครู่หนึ่ง!การประลองก็เริ่มขึ้นอย่างรวดเร็วการประลองรอบที่หนึ่ง เดิมพันคือดมกลิ่นแยกยาความหมายก็คือ ผู้ที่เดิมพันกับผู้โจ้เจิ้ง คนหนึ่งหยิบขวดยาขนาดเท่าฝ่ามือ มีฝาประเภทนั้น154
ทั้งสองฝั่งแต่ละคนไปที่ชั้นวางยาปรุงยา ปรุงยาที่ดีก็ได้ ยาพิษก็ได้ เพียงแค่ทายถูกว่าฝ่ายตรงข้ามปรุงยาอะไรออกมา หรือพูดออกมาว่าปรุงสำเร็จโดยยาสมุนไพรกี่ชนิดไหน ฝั่งที่ทายถูกเป็นฝ่ายชนะฝ่ายชนะสามารถเสนอความต้องการต่อฝ่ายแพ้ได้ สับมือส