บาๆ จากนั้นก็จูบลงไปที่หน้าผากของนางนํ้าเสียงที่น่าดึงดูดดั่งแม่เหล็กดังมาอีกครั้ง :“คิดอยากทำอะไรอีกหน่อยจริงๆ”“ท่านก็ลองกล้าได้คืบเอาศอกอีกสิ?” หลานเยาเยาจงใจเช็ดหน้าผากที่ถูกเขาจูบไปอย่างลวกๆ จากนั้นก็ตั้งหมัดไปทางเขา“เหอะ เจ้าคนไม่มีมโนธรรม รีบไปเถอะ!”หลานเยาเยาถึงได้วางมือลง จากนั้นก็หมุนตัวจากไปทางหน้าต่าง แต่ในขณะที่เท้าเหยียบไปบนหน้าต่าง นํ้าเสียงที่ยั่วยวนของเย่แจ๋หยิ่งก็ดังมาจากทางด้านหลัง“เยาเยา คืนนี้ข้าจะไปที่ห้องของเจ้าจริงๆ”เมื่อคำพูดนี้โพล่งออกไปหลานเยาเยายังไม่ได้เหาะออกไปจากหน้าต่าง ก็ได้ล่วงตกออกไปด้านนอกหน้าต่างโดยตรง“ปึ่ง……”148
เจ้าบ้า!เย่แจ๋หยิ่งต้องจงใจเป็นแน่รอจนนางลุกขึ้นมาปัดฝุ่นที่เสื้อผ้า ก็ได้ยินเสียงหัวเราะที่ดึงดูดของเขาดังมาจากด้านในโรงนํ้าชานางสะบัดแขนเสื้อ เปล่งเสียงไม่พอใจมากๆอย่างเย็นชาหนึ่งเสียง“คืนนี้ของจะต้องปิดตายประตูหน้าต่างอย่างแน่นอน ไม่ให้เจ้าลามกผู้นี้เข้ามา”เสียงหัวเราะจากในโรงนํ้าชาหยุดลงทันที หลานเยาเยาจึงเดินจากไปด้วยความพอใจเรือแห่งความสิ้นหวังสำหรับการมาถึงของนาง คนที่รู้จักนาง แต่ละคนตกใจจนเบิกตาโพลงโดยเฉพาะป่ายเม่ยเซิงผู้ต้อนรับของเรือ ขณะที่เห็นเขาตาก็จ้องเขม็งเพียงแต่……เมื่อนางเดินไปไกล แววตาของป่ายเม่ยเซิงกลับฉายแววความสับสนแวบหนึ่งหลานเยาเยาไม่ได้ไปหาหานแสโดยตรง แต่ไปอาณาเขตที่เหมาะสมกับนาง‘การแข่งขันการรักษา’ ห้องส่วนตัวที่
