ิกล้า”130
เจ้าพระยาเซียวจะสามารถพูดอะไรได้?อย่างไรก็รังแกไปแล้ว ตอนนี้ค่อยมาพูดคำเหล่านี้ เขารู้สึกจนใจมากในทันทีช่างเป็นสาวน้อยที่เจ้าเล่ห์นักแต่ว่า การประลองยุทธครั้งนี้เขาสู้ได้อย่างมีความสุขมาก อารมณ์ก็ดีขึ้นมามากโดยไม่รู้ตัว ความคิดเห็นที่มีต่อเทพธิดาที่อยู่สูงส่งก็ต้องเปลี่ยนไปไม่น้อยอยู่แล้วหลานเยาเยาจัดระเบียบเสื้อผ้าที่ยุ่งเหยิงของตนไม่ต้องให้เจ้าพระยาเซียวดูแล ก็มาหน้าโต๊ะด้วยตัวเอง พบว่าบนโต๊ะมีกระดาษจำนวนมาก ข้างบนล้วนแต่ถูกเขียนด้วยตัวอักษรที่โดดเด่นหนักแน่นเต็มไปหมดหลานเยาเยารู้ว่า ลายมือของเจ้าพระยาเซียวมีเอกลักษณ์ของตัวเอง มีคนมากมายอยากจะซื้อภาพเขียนตัวอักษรของเขาภาพหนึ่งยังหาซื้อไม่ได้พบว่าไม่มีเก้าอี้ นางก็หาเก้าอี้มาตัวหนึ่งลากมาถึงหน้าโต๊ะแล้วก็นั่งลงไป หยิบกระดาษเปล่าขึ้นมาอย่างดูแลตัวเอง จุ่มพู่กันลงไปในนํ้าหมึก เขียนอักษรอย่างจริงจังขึ้นมานางเขียนไปด้วยพูดไปด้วย“ข้ายอมรับเองว่านอกจากวรยุทธจะดีเล็กน้อยแล้ว ยังมีการเรียนรู้ฝึกฝนจนมีลายมือที่ดี วันนี้ได้เปิดหูเปิดตาเห็นวรยุทธของเจ้าพระยาเซียวแล้ว แล้วยังได้เห็นลายมือที่หาชมได้ยากนี้อีกได้ยินมานานแล้วว่าลายมือของท่านโดดเด่นสง่างาม มีเอกลักษณ์ของตัวเองน้อยคนมากที่จะได้เห็น วันนี้ได้เห็นคำรํ่าลือไม่เท็จเลยจริงๆตอนนี้ข้าก็จะเขียนตัวอักษรลงไปบ้าง ขอเจ้าพระยาเซียวโปรดให้คำชี้แนะด้วย”131
เมื่อพูดถึงการเขียนอักษร สายตา
