ในห้องโถงใหญ่เจ้าพระยาเซียวที่วันๆเอาแต่อยู่ในห้อง หาได้ยากที่วันนี้จะตื่นเช้าได้ เมื่อถึงเวลาอาหารเช้า ก็ไปรออยู่ในห้องโถงก่อนตั้งนานแล้วหลานเยาเยามาถึงห้องโถงพร้อมกับเซียวจิ่นหยู เมื่อเห็นเจ้าพระยาเซียวที่นั่งตัวตรงเป็นทางการ สีหน้าเคร่งขรึม หลานเยาเยายกมุมปากขึ้น แล้วจากนั้นก็กอดกำปั้นทักทายไปทางเขา แสดงการทำความเคารพอย่างสุภาพโดยทั่วไปแล้วหลานเยาเยาเป็นถึงเทพธิดา ฮ่องเต้แต่ละประเทศยังยอมนางสามส่วน เป็นการดำรงอยู่อย่างหนึ่งที่นอกเหนือความคิดของผู้คน และตอนที่อยู่ประเทศก่วงส้า เห็นฮ่องเต้ยังไม่ทำคาราวะเลยด้วยซํ้า ยังได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์จากฮ่องเต้ตำแหน่งเท่าเทียมกับองค์หญิงเจ้าพระยาเซียวควรจะทำคาราวะนางถึงจะถูกแต่ในสายตาหลานเยาเยา เจ้าพระยาเซียวเป็นแม่ทัพที่ควรค่าแก่การเคารพนับถือ และยังเป็นผู้อาวุโสที่สำคัญคือ เห็นแล้วเจริญตาสำหรับคนที่เห็นแล้วเจริญตา ไม่ว่าจะมีตำแหน่งฐานะแบบไหน นางก็จะปฏิบัติด้วยอย่างมีมารยาท อย่างไรเสียการทำความเคารพก็ไม่ทำให้เนื้อน้อยลงไปชิ้นหนึ่งเมื่อเซียวจิ่นหยูเห็นว่าท่านพ่อของตนเองก็อยู่ ในสายตาก็มีความประหลาดใจแวบขึ้นมาอย่างอดไม่ได้119
เขามองไปที่เทพธิดาที่อยู่ข้างกายครู่หนึ่ง ก็พอจะเดาได้แล้ว สาเหตุที่ท่านพ่ออยู่ที่นี่ ดังนั้น ยกมือคำนับ กล่าวว่า“ท่านพ่อ ท่านมาแล้ว พอดีเลย เรามากินข้าวร่วมกัน”ฟังจากนํ้าเสียงของเซียวจิ่นหยู และความประหลาดใจในแววตาขอ
