ก็เป็นผู้หญิงที่ซื่อจื่อมากลับมาครั้งแรก แถมยังสวยงามมากเช่นนี้ ก็มีความเป็นไปได้ว่าจะเป็นพราชายาซื่อจื่อในอนาคตได้ ดังนั้นพวกนางแต่ละคนสองคนต่างก็แย่งกันเรียกพี่สาว แถมยังแย่งชิงเพื่อเป็นคนแรกกลัวว่าจะเป็นคนสุดท้ายในการปรนนิบัติรับใช้นางทำให้หลานเยาเยาอดตะโกนขึ้นมาอย่างดุดันไม่ได้“ไม่ต้อง พวกเจ้าไปทำธุระของพวกเจ้าเถอะ!”115
ล้างหน้าแปรงฟันไม่จำเป็นแล้วเมื่อกี้ตอนอยู่ในห้อง นางใช้นํ้าแร่สีเหลืองล้างอย่างหรูหรามากมาแล้ว ถือโอกาสแต่งตัวให้ตัวเองด้วย ถึงแม้จะไม่เหมือนกันกับในวันปกติ แต่ก็ไม่ถึงกับเปิดเผยตัวตนอย่างที่เป็นภายใต้สายตาของสาวใช้พวกนั้น หลานเยาเยาเดินออกจากลานของห้องรับแขกไปด้วยใบหน้าไม่แยแสสาวใช้ที่คิดเอาเองว่าพอจะมีความงามอยู่บ้าง กล่าวออกอย่างรู้สึกอิจฉาเล็กน้อย:“ถึงจะมีหน้าตาสวยงามก็ไม่มีประโยชน์? ไม่รักษาความสะอาดเลยสักนิด ตื่นเช้ามา แม้แต่หน้าก็ยังไม่ล้าง ไม่เข้าใจจริงๆทำไมซื่อจื่อถึงชอบนาง?”““เจ้าเบาๆหน่อย ถ้าหากแม่นางคนนั้นได้ยินเข้า จะโกรธเอาได้” สาวใช้บางคนกล่าวเกลี้ยกล่อม“ข้าพูดผิดไปหรือ? ก็แค่มีใบหน้าที่เป็นภัยต่อประเทศต่อปราชาต่อสังคมไม่ใช่หรือ? มีอะไรที่น่าอยู่สูงส่ง? ไม่แน่ชาติกำเนิดอาจตํ่าต้อย บางทีอาจจะเป็นผู้หญิงประเภทที่ไม่สะอาดในสำนักนางโลมก็ได้!”เมื่อเซียวจิ่นหยูที่สวมชุดที่ขาว ท่าทางสุภาพเรียบร้อยมาถึงก็ได้ยินคำพูดแสลงหูไม่น่าฟังเช่นนี้ และคนที่พูดยังเป