อจื่อที่สุภาพเรียบร้อย มีความรู้กว้างขวางและความสามารถมากมายคนหนึ่งจริงๆ และยังดีต่อชาวบ้านมาก ถึงแม้จะไม่ได้เดินไปใน110
วิถีทางที่ก้าวหน้าไปเป็นขุนนาง แต่ก็คู่ควรให้ผู้คนเรียกว่าซื่อจื่อด้วยความยกย่องจริงๆเซียวจิ่นหยูหลับตาครู่หนึ่ง เอ่ยปากกล่าวเสียงเบา:“ตั้งแต่ที่ท่านพ่อข้านั่งรถเข็นแล้ว นิสัยยิ่งอยู่ยิ่งฉุนเฉียวได้ง่าย เขาเป็นคนตรงไปตรงมาและเป็นคนใจร้อน มีหลายสิ่งไม่อยากให้เขารู้ กลัวว่าเขาจะเป็นกังวล”“ดังนั้นท่านเลยจงใจคบหากับลูกผู้ดีมีเงินไม่ทำการทำงานพวกนั้นหรือ?” หลานเยาเยาพยักหน้าอย่างรู้แจ้ง แต่กลับไม่เห็นด้วยกับวิธีการของเขา
111
