เทพธิดาที่อยู่เหนือมวลชน ที่ปราชาชนมากมายเลื่อมใสศรัทธาในวันนั้น วันนี้กลับถูกตาเฒ่าคนหนึ่งไล่ตามจนวิ่งไปรอบตำหนัก ยอมแม้กระทั่งหลบซ่อนอยู่ในกองหญ้า แม้แต่ข้าวเย็นยังต้องให้เขาแอบส่งมาให้พูดออกไปใครจะเชื่อ?“ไม่ได้ถูกสะกดรอยตามใช่ไหม? ตาเฒ่าหนังเหนียวนั่นรับมือได้ยากจริงๆ”เห็นสายตาระแวดระวังเล็กๆของคุณหนูตน จื่อเฟิงกระตุกมุมปากอย่างหาได้ยากจากนั้นกระแอมไอเบาๆ“คุณหนูวางใจได้”พูดจบก็ยื่นอาหารที่อยู่ในมือให้กับนาง“ยังดีที่เป็นเจ้า ถ้าเป็นจื่อซี คาดว่าคงถูกตาเฒ่าหนังเหนียวจับได้แล้ว” หลานเยาเยารับอาหารมาแล้วก็เริ่มกินขึ้นมาในช่องว่างที่ระบบรักษาไม่มีของเหลือแล้ว ไม่อย่างนั้นนางก็คงไม่หิวขนาดนี้ ที่สำคัญคือตาเฒ่าหนังเหนียวรู้นิสัยใจคอนางดีเกินไปสถานที่ที่ซ่อนตัวเมื่อวานกับเมื่อวานก่อนไม่สามารถซ่อนตัวได้แล้ว ทำให้นางต้องหลบๆซ่อนๆไปทั่ว นี่เป็นตำหนักเทพธิดาของนางนะ!กินข้าวไปครึ่งหนึ่ง เห็นว่าจื่อเฟิงมีอะไรจะพูดเลยถาม: “มีข่าวร้ายอะไรใช่ไหม?”“อืม!” จื่อเฟิงพยักหน้าอย่างจริงจัง98
หลานเยาเยาเอามือก่ายหน้าผากทันที ถอนหายใจอย่างจนปัญญาเฮือกหนึ่ง:“เจ้าพูดเถอะ! ข้าเตรียมใจเอาไว้แล้ว”“คุณหนู ค่อยพูดหลังกินข้าวเสร็จแล้วดีกว่า!”เอ่อ……ร้ายแรงขนาดนั้นเลยหรือ?นางมองดูจื่อเฟิงด้วยความสงสัย ถ้าเป็นจื่อซียังมีการล้อเล่นกับนางเป็นครั้งคราวแต่กับจื่อเฟิงแล้วไม่มีเลย ดังนั้นนางจึงรีบสวาปามข้าวไปสองสามคำ หลัง
