น้าไม่ชัดเจน มองภาพวาดจนนํ้าลายไหลตาเฒ่าก็ตัวสั่นเทานั่งคุกเข่าอยู่ที่พื้นคิดไม่ถึงจริงๆว่าฮ่องเต้ผู้สง่าผ่าเผย จะมีท่าทางที่เจ้าชู้ไร้ศีลธรรมเมื่อฮ่องเต้เห็นว่ามีคนพังประตูเข้ามา ก็รีบคลุมภาพแล้วเก็บสายตาละโมบ สีหน้าก็รีบเปลี่ยนเป็นเย็นชา25
เขาตบโต๊ะอย่างโมโห:“ลุกลี้ลุกลนอะไร? คนอยู่ไหน! มาเอาหมารับใช้ที่มันไม่รู้กฎ ลากออกไปโบยห้าสิบที”ได้ยินดังนั้นตาเฒ่าก็ตกใจหน้าถอดสี “ปึ้ก” เสียงคุกเข่าลงกับพื้น รายงานหน้าซีดว่า:“ฮ่องเต้โปรดอภัย ฮ่องเต้โปรดอภัย เกิดเรื่องใหญ่แล้ว ข้าน้อยมีเรื่องร้ายแรงมารายงาน และรีบร้อนจนลืมมารยาท โปรดฮ่องเต้ให้อภัย”ตาเฒ่าร้อนรนเหงื่อออกเต็มหัว หลังจากที่ได้ยินฮ่องเต้จะโบยห้าสิบที สีหน้าก็ซีดเผือดแต่เขาก็ต้องพูดเรื่องสำคัญออกมาก่อน“รีบพูดมา เรื่องอะไรกันที่ทำให้เจ้าไม่เข้าใจแม้กระทั่งกฎ ถ้าพูดไม่ออก ข้าก็จะเอาหัวเจ้า”“ฮ่องเต้ หมู่บ้าน……หมู่บ้านที่ใกล้กับศาลาชีลีเกิดเรื่องใหญ่แล้ว”ทันทีที่พูดออกไปคิ้วฮ่องเต้ขมวด สีหน้าครึ้มราวกับหมึก:“เจ้าว่าอะไรนะ? ที่ไหนเกิดเรื่องอะไร?”นั่นเป็นที่บ่มอำนาจลับของเขา ไม่เคยเกิดเรื่องใดมานานหลายปี ถ้าที่นั่นเกิดเรื่องนั่นมันไม่ปกติฮ่องเต้เดินอ้อมโต๊ะมาไม่กี่ก้าว พอมาหยุดอยู่ตรงหน้าของตาเฒ่า ก็คว้าคอเสื้อของตาเฒ่าที่คุกเข่าอยู่กับพื้น และยกเขาขึ้นมาด้วยความโกรธ26
นัยน์ตาเย็นชามืดสลัว พูดทีละคำทีละประโยคว่า:“รีบพูด ว่าเกิดเรื่องอะไ
