ารเคลื่อนไหวที่ใหญ่ พวกเราก็จะลงมือ“ขอรับ!”หน่วยข่าวกรองรับคำและออกไป ผ่านไปครู่หนึ่ง ก็มีคนนึงวิ่งพุ่งมาทางนางด้วยความไวทันทีที่มาถึงตรงหน้านาง ก็รีบคุกเข่าข้างนึงคำนับ:“เจ้าสำนัก ศพของจ้าวซื่อและนายอำเภอตงเฉาจัดการเรียบร้อยแล้ว”หลานเยาเยาส่งเสียงอืมตอบรับเบาๆ และเอ่ยขึ้นว่า: “แล้วคนที่กลิ้งลงมาจากหน้าผาบนศาลาชีลีหล่ะ?”“กำลังหาอยู่ ตอนนี้พบศพเพียงจำนวนหนึ่ง ยังขาดอีกสองสามคน” หน่วยข่าวกรองตอบตามความจริง“ไม่ต้องหาแล้ว พวกเขาไม่รู้ตัวตนของข้า แม้พวกเขาจะโชคดีที่ไม่ตาย ด้านฮ่องเต้ก็คงไม่ไว้ชีวิตพวกเขา”14
“ขอรับ!”หลานเยาเยาพาดมือไว้ด้านหลัง มองหมู่บ้านที่อยู่ล่างเขาไกลออกไปอย่างไม่แยแส เงียบไปสักพักและพูดขึ้นมาว่า:“หลังจากโจมตีหมู่บ้านแล้ว ก็เอาศพของจ้าวซื่อและคนอื่นๆไปไว้ที่หมู่บ้านนั่นด้วยกัน”“ขอรับ เจ้าสำนัก”เริ่มตกกลางคืน ถึงเวลาอาหารเย็น ทุกครัวเรือนในหมู่บ้านก็เริ่มทำกับข้าวควันลอยขึ้นจากปล่อง รวมทั้งหมอกสลัวๆ ทำให้หมู่บ้านนี้เหมือนกับตั้งอยู่บนสวรรค์ท่ามกลางหมอกถิงเมี่ยนและยู่หลิวซูที่แสร้งทำเป็นชาวบ้าน ก็ค่อยๆหาที่อำพรางเพื่อติดต่อกัน“เป็นยังไงบ้าง? เจ้าสืบเจออะไร?”
15
