งก็จางหายไปในทันที1541
ทันใดนั้น“ครืน……”นางคุกเข่าลง ด้วยดวงตาที่เต็มไปด้วยนํ้าตา“เทพธิดาๆ อย่าฆ่าข้าเลย เจ้าฟังข้าพูดก่อน ที่ข้าต้องทำเช่นนั้นเพราะถูกบังคับไร้หนทาง ข้ากับมารดาของเจ้าเป็นสหายที่ดีที่สุด หากว่านางยังอยู่บนโลกนี้ คงจะทนไม่ได้ที่จะต้องมาเห็นเจ้าฆ่าข้ากับมือ”สมควรตาย!ต้องโทษตัวเองที่โดนความเกลียดชังปิดตาจนขาดสตินางจะลืมได้อย่างไรว่าหลานเยาเยาคือเทพธิดา เทพธิดาก็คือหลานเยาเยา?คนที่สามารถทำให้ฮ่องเต้เคารพหวั่นเกร็งได้ จะเป็นหลานเยาเยาที่อ่อนแอคนนั้นได้อย่างไรกัน?แต่ว่านางก็เกลียดอยู่ดีเกลียดจนอยากจะสับหลานเยาเยาให้กลายเป็นชิ้นๆ นางทำให้ลูกสาวของนางต้องตาย ทำลายชื่อเสียงและความมั่งคั่งของตัวนาง ตอนนี้แม้แต่ชีวิตของนางก็ไม่คิดจะละเว้น
1542