่างเยือกเย็น“หวังว่าอีกสักประเดี๋ยวเจ้าจะยังมีท่าทีเช่นนี้”พูดไปนางก็พลางหยิบยาออกมาจากแขนเสื้อขวดหนึ่ง1512
“เจ้าอย่าได้ร้องไห้ขอร้องวิงวอนที่อยากจะพูดออกมาแล้วกัน”ในฐานะของมือสังหารก็ต้องทำตามกฎของมือสังหาร เมื่อรับเงินมาจากผู้ว่าจ้างแล้วก็ต้องเป็นตัวแทนกำจัดภัยให้กับเขา ไม่อาจเปิดเผยตัวตนของผู้ที่อยู่เบื้องหลังได้ดังนั้นมือสังหารที่ได้รับการฝึกฝนมาอย่างดี จะมีพิษซ่อนในปาก เมื่อทำภารกิจไม่สำเร็จแล้วยังไม่อาจที่จะหนีรอดได้ก็จะใช้วิธีการนี้ในการลงโทษตัวเองแต่คนล้วนแต่มีจุดอ่อนของตัวเองสิ่งที่หลานเยาเยาหยิบออกมานั้นคือยาผงชนิดหนึ่ง แล้วนางก็โรยผงใส่หน้าของมือสังหาร“ไม่ต้องกลัวไป นี่เป็นเพียงผงยาชนิดหนึ่งเท่านั้น คุณสมบัติของมันคือไร้สีไร้กลิ่นเพียงพอที่จะดึงดูดเหล่าแมลงนับร้อยได้ ไม่ว่ามันจะมีพิษหรือไม่มีพิษ อีกประเดี๋ยวเจ้าก็ลองรับรู้เอาเอง”มือสังหารไม่ได้สนใจสิ่งใด ทั้งยังทำตัวแข็งกระด้างขึ้นอีกหลังจกที่โปรยยาใส่มือสังหาร หลานเยาเยาก็ยิ้มอย่างมีเลศนัย แล้วไปนั่งรอข้างๆอย่างเงียบๆผ่านไปไม่นาน ก็เห็นฝูงมดกลุ่มหนึ่ง คลานเข้ามายังภายในคุกมืด ซึ่งเป้าหมายเดียวของพวกมันก็คือ ‘เจ้าอาหาร’ที่มีกลิ่นหอมอันเย้ายวนนั่นเองแล้วตามมาด้วยฝูงผึ้งพิษ จากนั้นก็ตามมาด้วยงูหลากชนิด……จนทำให้รู้สึกขนลุกเหล่าแมลงพิษเหล่านั้นยังไม่ทันได้เข้าใกล้ตัวเขา สีหน้าของมือสังหารก็ได้ซีดไปก่อนเสียแล้ว1513
ความตายนั้
