ในขณะที่หลานเยาเยากำลังจมอยู่ตัวตนของเย่แจ๋หยิ่ง เย่แจ๋หยิ่งก็ได้จากไปโดยที่นางไม่ทันได้รู้ตัวทว่าหลังจากที่เย่แจ๋หยิ่งพดเกี่ยวกับตัวตนของตัวเองเสร็จยังพูดออกมาอีกประโยคเหมือนจะพูดว่า：“หลานเยาเยา ในโลกนี้ยังมีสิ่งที่ควรค่าแก่การอาลัยอาวรณ์อยู่”ใช่ เหมือนจะพูดเช่นนี้แต่ถึงอย่างนั้นนางที่ได้รับรู้ถึงตัวตนที่น่าตะลึงของเขา นางก็นิ่งงันถึงตัวตนของเขาจึงไม่ทันได้ตอบกลับเขาใดๆไม่ใช่ว่าเย่แจ๋หยิ่งจากไปพร้อมความโกรธหรอกนะ？ว่าแต่……สิ่งของที่ควรค่าแก่การอาลัยอาวรณ์ เย่แจ๋หยิ่งหมายถึงตัวเขานั้นหรือ？……ตำหนักเทพธิดาหลานเยาเยาลงจากรถม้า คนขับรถม้าคนนั้นก็บินหนีไป องครักษ์ที่ทำหน้าที่เฝ้าประตูเมื่อเห็นคนบังคับม้าอยู่ๆก็บินหนีไป และได้เห็นอีกว่าบริเวณหน้าผากและมือของเทพธิดาเต็มไปด้วยบาดแผล จึงได้หันไปสบตากับอีกฝ่ายแล้วกล่าวถาม“เทพธิดา ท่านเป็นอะไรหรือไม่？คนผู้นั้นคือใครกัน？”“เหมือนเขาจะไม่ใช่คนขับรถม้า จะให้พวกเราตามไปหรือไม่？”1494
หลานเยาเยา สะบัดพร้อมกับพูดกับเรียบนิ่ง ：“ไม่ต้องแล้ว”ทันทีที่เดินเข้ายังลานด้านหน้า ก็มีร่างของชายหนุ่มสวมชุดสีม่วงเข็มแวบเข้ามาในสายตา เขายิ้มด้วยรอยยิ้มที่มีเสน่ห์แห่งความรู้สึกเจ้าเล่ห์และอันตราย แล้วข้างกายของเขายังมีชายหนุ่มที่เกือบจะเปลือยอกและชายวัยกลางคนที่ไว้เคราซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของผู้ที่มีอายุยืนอยู่ด้วยพวกเขาทั้งสามยืนอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่ ซึ่งไม่รู้ว่ากำลังคุยอ
