เมื่อคิดจุดนี้ เขาก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมาจางๆ ก่อนจะขยับปากพูด“เช่นนั้นก็เริ่มด้วยเรื่องความสัมพันธ์ของราชครูก่อน！”เดิมทีหลานเยาเยาคิดว่า ความสัมพันธ์ของเย่แจ๋หยิ่งและราชครูแห่งราชวงศ์เก่านั้นดีมาก ดังนั้นเย่แจ๋หยิ่งถึงได้เชื่อฟังคำพูดของเขามากกลับคิดไม่ถึงว่า······การเริ่มต้นรู้จักกันของทั้งสองนั้น น่าตกใจมากยิ่งนักหลังจากที่เย่แจ๋หยิ่งฝ่าฝันการสู้รบมาแล้วหลายครั้งหลายครา เขาก็มีชื่อเสียงขึ้นมา และกลายเป็นองค์ชายเก้านักรบผู้กล้าหาญและดุร้าย หลังจากที่เลื่องลือมาถึงพระราชวัง ในตอนนั้นฮ่องเต้จึงได้ยกย่องเขาโดยการราชทานตำแหน่งอ๋องเย่ให้กับเขาโดยจุดประสงค์ที่แท้จริงไม่ใช่เพื่อที่จะยกย่องเขา แต่เพราะอยากมองดูว่าเมื่อไหร่เขาจะตายในสนามรบเสียทีมีครั้งหนึ่งที่ได้นำกองกำลังเข้าไปซุ่มโจมตีค่ายของศัตรู แต่ไม่รู้ว่าเพราะเหตุใดกองกำลังของศัตรูถึงได้รู้ข่าวคราวเรื่องการซุ่มโจมตีก่อน ดังนั้นเขาถึงได้เข้าไปในกับดักของอีกฝ่ายซึ่งกว่าเขาจะหนีออกมาจากกับดักนั้นก็ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย แต่ก็ยังกลับถูกทำร้ายโดยทหารในกองทัพตัวเอง เขาที่ได้รับบาดเจ็บสาหัสจนหมดสติไปถูกทิ้งลงไปในหลุมคนตาย จากนั้นราชครูก็ปรากฏตัว1486
ในตอนนั้นราชครูได้พาคนมาขนศพของผู้ที่ตายในสนามรบ ราชครูที่คิดว่าเขาตายแล้วจึงได้พาเขาขนไปพร้อมกับศพเหล่านั้น ขนไปยังหุบเขาจิ้นที่อยู่ชาวหยินไห่ก่อนจะพบว่าเขายังไม่ตาย ทั้งยังได้เห็นว่าเลือดของเข
