อย่างเห็นใจ“เจ้าเป็นเช่นนี้เสมอ ไม่เคยคิดที่จะเข้าใจในตัวข้า ทั้งยังไม่เคยที่จะแตะต้องขีดจำกัดของข้า แต่เยาเยา เจ้าได้ให้เข้าใจในตัวเจ้าแล้ว ระหว่างพวกเราควรจะปฏิบัติต่อกันด้วยความจริงใจ เจ้าควรที่จะเข้าใจข้า ควรที่จะทำความเข้าใจตัวข้าให้มากกว่านี้”มุมปากของหลานเยาเยากระตุกขึ้นมีคำขอเช่นนี้ด้วยงั้นรึ？“ก็ได้ ข้าก็จะพยายามฝืนตัวเองฟังเรื่องตัวตนของเจ้า สิ่งที่เจ้าเคยพบเจอ และก็ทุกอย่างของเจ้า”เมื่อเห็นท่าทางเช่นนี้ของนาง เย่แจ๋หยิ่งก็ยิ้มออกมาอย่างระอาเขาไม่เคยคิดว่าจะมีวันที่ตัวเองจะมาขอร้องให้หญิงสาวคนหนึ่งมาทำความเข้าใจเกี่ยวกับตัวตนและความเป็นมาของตัวเองสิ่งนี้เป็นความลับที่เขาพยายามปกปิดมาตลอดเชียว……1485
