าจึงเดินไปยังรถม้าของตนเอง“ไป……”เมื่อรถม้าเคลื่อน หลานเยาเยาที่นั่งอยู่ในรถม้าก็ได้บิดขี้เกียจ หาวไปหนึ่งฟอดและพิงกายกับรถม้าเพื่องีบหลับแม้ว่าจื่อเฟิงและจื่อซีจะไม่ได้ทำหน้าที่เป็นคนขับรถม้าในวันนี้ แต่กลับเป็นคนขับรถม้าตัวจริง และคนขับรถม้าคนนี้เป็นคนที่ฉลาดมาก มีความคุ้นเคยกับภูมิประเทศของทั้งเมืองหลวงเป็นอย่างมาก หนำซํ้ายังเป็นคนของสำนักหงอีอีกด้วยดังนั้น!หลานเยาเยาจึงงีบหลับด้วยความวางใจไม่รู้ว่าผ่านไปนานเท่าไหร่ จู่ๆ หลานเยาเยารู้สึกว่าถูกกระแทกเข้า จึงตื่นขึ้นมาด้วยความงุนงง“เทพธิดา จู่ๆ รถมาขององค์ชายรัชทายาทได้เปลี่ยนทิศทาง และมุ่งหน้าไปยังสุสานหลวงแล้ว”ได้ยินดังนั้น หลานเยาเยาก็หรี่ตาลง ใบหน้าก็เผยให้เห็นความสงสัยสุสานหลวงหรือทำไมจู่ๆ ถึงได้เปลี่ยนเส้นทางไปยังสุสานหลวง“เป็นสุสานหลวงในปัจจุบันหรือสุสานหลวงของราชวงศ์เก่า”1415
“ไม่อาจทราบได้ สุสานหลวงของปัจจุบันและสุสานหลวงของราชวงศ์เก่าต่างก็อยู่ในทิศทางเดียวกัน อีกทั้งอยู่ห่างกันไม่ไกล เทพธิดา จะเป็นไปได้ไหมว่ามีแผนการร้ายอะไรอยู่” คนขับรถม้ากล่าว“ไม่เป็นไร ตามไป”“ขอรับ!”รถม้าของเย่หลีเฉินเคลื่อนที่เร็วมาก ล้อรถม้าหมุนด้วยความเร็วสูง บดขยี้พื้นอย่างไม่หยุดหย่อน ดูเหมือนถ้าหากเร็วขึ้นอีกหน่อย ล้อรถก็สามารถเกิดเป็นประกายไฟได้แม้ว่ารถม้าของหลานเยาเยาจะเร็วมาก แต่ก็ยังช้ากว่าความเร็วรถม้าของเย่หลีเฉินที่เร็วแบบไม่คิดชีวิต และย