ผู้คุมไม่กี่คนนั้นไม่ได้รู้สถานการณ์ด้านหลังเลย ยังคงพูดคุยกันต่อ ท่าทางน่ารังเกียจนั่นทำให้สิงปู้ช่างชูโมโหกัดฟันด้วยความโกรธ และเดินไปทันที“ในสายตาพวกเจ้ายังมีกฎหมายปกครองบ้านเมืองอยู่ไหม?”เสียงที่ดังกึกก้องทำให้ผู้คุมไม่กี่คนนั้นตกใจสุดขีดทันใดนั้นขาแต่ละคนก็อ่อนแรง ล้มลงไปอยู่กับพื้น ตัวสั่นคุกเข่าหน้าควํ่าอยู่ตรงนั้นหลังจากที่เห็นกลุ่มใต้เท้า สีหน้าก็ขาวซีดราวกับกระดาษ มีสองคนที่รับไม่ไหว ตาขาวเป็นลมล้มลงไปสิงปู้ช่างชูโบกแขน ไม่ให้โอกาสเหล่าผู้คุมได้ร้องขอให้ยกโทษ“เอาสิ่งที่น่าอับอายเหล่านี้ออกไปโบยแปดสิบที”“ขอรับ!”โบยแปดสิบทีไม่ใช่เรื่องล้อเล่นหลังจากโบยเสร็จ แม้จะไม่ตายก็พิการหลังจากผู้คุมถูกจัดการเรียบร้อยสิงปู้ช่างชูก็สั่งให้คนเอาหลานจิ่นเอ๋อไปที่ห้องไต่สวนแม้หลานจิ่นเอ๋อจะเป็นตัวบงการเรื่องทั้งหมดแล้วก็มีพยาน แต่ก็สามารถพิสูจน์ได้เพียงว่าจุดประสงค์ของนางก็คือฆ่าองค์ชายสี่ แล้วโยนความผิดให้กับหลินเฟยหรันแต่เรื่องผ่านไปอย่างไม่มีใครรู้1344
แม้หลานเจิ่นเอ๋อจะถูกโทษประหาร แต่คดีใหญ่เช่นนี้เป็นธรรมดาที่จะต้องบันทึกทุกขั้นตอนของคดีไว้แต่ว่า!หลานจิ่นเอ๋อที่หลังจากถูกจับแล้วก็ไม่พูดอะไรเลย เพียงแต่พูดประโยคเดิมๆซํ้าไปซํ้ามาว่า: “ข้าต้องการพบอ๋องเย่!”ดังนั้น!การที่เอาหลานจิ่นเอ๋อมาที่ห้องไต่สวนนี้ เพราะวางแผนว่าวันนี้ไม่ว่าจะยังไง ก็จะต้องให้หลานจิ่นเอ๋อพูดขั้นตอนของเรื่องออกมาสิง
