ปู้ช่างชูตั้งใจสั่งให้คนย้ายเก้าอีกมาสองสามตัว หลานเยาเยากับเย่หลีเฉิน แล้วก็ยังมีคนอื่นๆนั่งอยู่ข้างๆ มองคนของสิงปู้สอบถามหลานจิ่นเอ๋อ“หลานจิ่นเอ๋อ เจ้าต้องโทษประหาร แม้จะไม่พูดอะไรเลย ก็ต้องตายเหมือนเดิมเจ้ายังไม่รู้ถึงความร้ายแรงของเรื่องนี้หรือ?ผลที่ตามมาจากการไม่พูดของเจ้ามันทำให้ทั้งจวนแม่ทัพจะฝังเจ้า พ่อเจ้าถูกปลดออกจากตำแหน่งแต่การคิดร้ายต่อองค์ชายก็ต้องลงโทษเก้าชั่วโคตร ถ้าเจ้ายืนกรานจะไม่พูด ก็จะเกิดความระแวงในการปกป้องพ่อแท้ๆของเจ้าเมื่อถึงเวลานั้น พ่อและแม่ของเจ้าก็จะถูกตัดหัวเช่นเดียวกับเจ้า คนอื่นๆในจวนก็จะถูกเนรเทศ ถูกเอาไปขายเจ้าทนดูพวกเขาตายไปกับเจ้าได้งั้นหรือ?”สิงปู้ช่างชูไต่สวนด้วยตนเอง1345
เพราะมีคนดูอยู่จำนวนมาก ถึงแม้จะเกลียดหลานจิ่นเอ๋อเข้ากระดูก เขาก็ต้องเก็บความคิดที่จะทรมานหลานจิ่นเอ๋อไปอย่างไรก็ตาม!ใครจะไปรู้……ว่าหลานจิ่นเอ๋อทำเหมือนกับไม่ได้ยินสิ่งที่เขาพูดยังไงอย่างงั้น เพียงแต่พูดทีละคำว่า:“ข้าต้องการพบอ๋องเย่!”แม้นํ้าเสียงจะดูนิ่งๆ แต่ก็หนักแน่นประโยคนี้ไม่รู้ว่านางพูดซํ้าไปมากี่รอบแล้ว แต่ก็ยังคงพูดซํ้าอยู่อย่างนั้น“เจ้า……ดื้อยิ่งนัก”สิงปู้ช่างชูโมโหจ้องตา สองมือกำหมัดแน่นจนเส้นเลือดปูด แต่เขาก็ยังพยายามอย่างสุดขีดที่จะควบคุมตนเองไว้แต่ต่อมาไม่ว่าจะสอบถามอย่างไร ถึงขนาดทรมานแล้ว หลานจิ่นเอ๋อก็ยังคงกัดฟันแน่นพูดประโยคเดิมซํ้าๆถามซํ้าไปซํ้ามาก็ไร้ประโ
