ยชน์สิงปู้ช่างชูโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ จากนั้นก็สะบัดมือให้เจ้ากรมอาญามาไต่สวนเพราะเขากลัวว่าถ้ายังพูดต่อไปอีก จะบีบคอหลานจิ่นเอ๋อได้จนเกือบจะหนึ่งชั่วยาม1346
แม้จะทรมานหลานจิ่นเอ๋อเบาๆ แต่ก็เป็นเวลานาน ทำให้นางรับไม่ไหวสลบไปคนก็สลบไปแล้ว……อยากจะทรมานให้ยอมรับผิดก็ไม่เป็นผลดูท่าวันนี้ก็ยังไม่สามารถทำให้หลานจิ่นเอ๋อพูดขั้นตอนของคดีออกมาได้สุดท้ายสิงปู้ช่างชูที่หน้าแดงกํ่าก็คำนับขอตัวเทพธิดา ในเมื่อสิงปู้ช่างชูไปแล้ว คนอื่นๆก็พากันขอตัวจากไปในที่สุดห้องไต่สวนก็เหลือเพียงแต่หลานเยาเยากับเย่หลีเฉิน แน่นอนว่ายังมีเจ้ากรมอาญาที่ถูกสิงปู้ช่างชูทิ้งไว้ให้คอยติดตามพวกเขาขณะนั้น!เย่หลีเฉินก็ลุกขึ้น พูดกับเทพธิดาว่า“เทพธิดา พวกเราก็ไปเถอะ!”หลานเยาเยามองหลานจิ่นเอ๋อที่ถูกมัดไว้ด้วยสายตาที่สนใจ แล้วพูดด้วยนํ้าเสียงเรียบๆว่า:“ข้าจะรอก่อน!”รีบร้อนอะไรกันนางยังมีคำที่อยากถามนะ!“ได้ ข้าข้าจะรอเจ้าข้างนอก”1347
เย่หลีเฉินมองตามสายตาของนางไปมองหลานจิ่นเอ๋อ จากนั้นก็เดินออกไปพร้อมกับเจ้ากรมอาญาหลังจากที่พวกเขาออกไปหลานเยาเยายกขาขึ้นไขว่ห้างอย่างเนือยๆ นางยื่นมือไปหยิบกานํ้าชาที่อยู่บนโต๊ะหมายจะเทนํ้าชามาดื่มแต่ก็พบว่า……ไม่เพียงแต่นํ้าชาจะเย็นแล้ว แต่กลิ่นในห้องไต่สวนยังรู้สึกน่าขยะแขยงดังนั้นนางจึงล้มเลิกความคิดที่จะดื่มชาแล้วเอาสายตากลับมาอยู่ที่หลานจิ่นเอ๋อมองเส้นผมรุงรังของนางที่ชุ่มไปด้วยเหงื่อ แก้มที่ม
