อมแมมก็มีเหงื่อไหล คาดว่าความเจ็บปวดจากการถูกทรมานเมื่อครู่ยังคงเจ็บปวดอยู่ถึงตอนนี้ดังนั้น!จึงวางมือไว้บนพนักเก้าอี้ มือข้างเดียวยันหัวไว้แล้วพูดด้วยเสียงเรียบๆว่า:“แกล้งสลบเป็นวิธีที่ดี แต่ช่วยทำให้มันเหมือนหน่อย”สีหน้าและท่าทางของการเป็นลมนั้นไม่มีอะไรจะพูด แต่การสั่นนิ้วมือทุกช่วงเวลาสั้นๆนี่คิดจะทำอะไร?แต่ก็เช่นนั้นคุณหนูที่แสนงดงามจะมาทนกับความเจ็บปวดได้อย่างไร?หลานจิ่นเอ๋อสามารถแกล้งหมดสติหลอกไอ้เจ้าเล่ห์นั้นได้ก็ถือว่าไม่เลว1348
หลังจากนางพูดจบก็เห็นว่าหลานจิ่นเอ๋อหมวดคิ้วเล็กน้อย จากนั้นก็ค่อยเงยหน้าที่ก้มอยู่ขึ้นมาช้าๆสบตาเข้ากับหลานเยาเยามีรอยชํ้าที่มุมปากของนาง แต่นางกลับพูดเรียบๆว่า“ข้าต้องการพบอ๋องเย่”“งั้นเจ้าก็ไปสิ!” ก็ไม่มีใครขวาง บอกนางแล้วจะมีประโยชน์อะไร? นางคงไม่ไปวิ่งเต้นแทนนางหรอกเมื่อเห็นหลานจิ่นเอ๋อกระตุกมุมปากด้วยความโมโห หลานเยาเยาก็พูดต่อว่า:“ยืนยันที่จะอยากเจอเขาขนาดนั้น ก็คงคิดให้เขาเห็นใจเจ้า สงสารเจ้าหลังจากนั้นหล่ะ? จะทำอย่างไรได้อีก? เขาไม่ช่วยเจ้าหรอก!”หลานเยาเยาไม่เข้าใจคนทั่วไปก่อนจะตาย ก็จะไม่หวังให้คนที่ตนเองชอบมาเห็นสภาพจนตรอกของตนเองหรอกหรือหลานจิ่นเอ๋อรู้ว่าความเป็นไปได้ที่จะได้เจอเย่แจ๋หยิ่งเป็นศูนย์แต่จะยังยืนหยัดไปเพื่ออะไร?“เจ้าไม่ใช่เขา เจ้าจะรู้ได้อย่างไรว่าเขาไม่ช่วย?”ในแววตาของหลานจิ่นเอ๋อไม่เพียงแต่แสดงความเป็นศัตรู แต่ยังมีความถาก
