ผ่านไปชั่วขณะหนึ่ง!คนแต่งกายเหมือนขอทานคนหนึ่ง กำลังเคลื่อนไหวไปมาอยู่ในป่าด้านหลังเป็นกลุ่มนักฆ่าที่น่าสยดสยอง และนักฆ่าศพแห้งที่ท่าทางดุร้าย มียิงจวนยายเมิ่งสองคนเป็นผู้นำทันใดนั้นเอง !“แกรบ…” เสียงกรอบแกรบดังขึ้นเดิมขอทานใช้มือคํ้ากิ่งไม้เก่าที่แห้งตายอยู่บนดิน แต่กลับคิดไม่ถึงว่ากิ่งไม้แห้งนั้นจะแห้งจนผุพัง ออกแรงคํ้าไปอย่างหนักนางล้มลงกับพื้นและกลิ้งหลายครั้ง จึงค่อยลุกขึ้นนั่งยองเอื้อมมือไปลูบบาดแผลที่ฉีกออกบนมือข้างหนึ่ง ทั้งมือเต็มไปด้วยเลือด แต่นางกลับทำเป็นเหมือนมองไม่เห็น มองอย่างระวังตัวไปยังพวกนักฆ่าศพแห้งที่ได้ล้อมตัวนางไว้ยิงจวนยายเมิ่งทั้งสองคนเดินเข้ามา คนหนึ่งในนั้นพูดด้วยเสียงแหบแห้ง“เจ้าเป็นใครกัน จึงได้กล้าจู่โจมยิงจวน หรืออยู่ดีๆไม่ชอบอย่างนั้นหรือ”“เป็นบรรพบุรุษของเจ้า!”หลังจากพูดออกไปอย่างคับแค้น ขอทานนั้นก็ได้ลุกขึ้นเพื่อสังหารนักฆ่าคนหนึ่งในขณะเดียวกันยิงจวนยายเมิ่งทั้งสองคนก็ตะโกนออกมาอย่างดุร้าย1241
“ฆ่า!”บรรดานักฆ่าทั้งหมดก็เข้ามาห้อมล้อมไว้ หลังจากที่นักฆ่าทั้งสองถูกฆ่าทิ้งไป ไม่นานนักนางก็ถูกผมขาวรัดไว้ และกวาดเข้าโดยตรง จนทำให้ถูกเหวี่ยงออกไปมากถูกผมขาวกวาดลงไปอยู่บนพื้น ทำให้เกิดแผลขนาดใหญ่ ด้านในก็มีเลือดไหลออกมาขอทานโบกมือไปหนึ่งครั้ง อาวุธลับที่ซ่อนไว้หลายสิบชิ้นลอยออกไปอาศัยช่วงเวลานี้ ขอทานได้ฉีกเสื้อผ้าที่ขาดรุ่งริ่งบนร่างกายของเขา พันไว้รอบบา
