เซียวจิ่นหยูขยับแขนเล็กน้อย ทำให้แขนเสื้อสั่นสองสามครั้ง “อะแฮ่ม ต้องการเท่าไร”หลานเยาเยาจ้องมองอย่างุนงงไปชั่วขณะได้หันไปมองร่างกายของยู่หลิวซูอย่างไม่น่าเชื่อ และพบว่ายู่หลิวซูก็ประหลาดใจเช่นกันก็ได้เทียบกับนิ้วทั้งห้าของเซียวจิ่นหยูอย่างครึ่งเชื่อครึ่งสงสัย“จำนวนเท่านี้หรือ”เซียวจิ่นหยูพยักหน้า แล้วขอให้คนไปนำเงินมาเมื่อหลานเยาเยารับตั๋วเงินจำนวนห้าปีกมาไว้ในฝ่ามือ มุมปากของนางก็กระตุกนางต้องการเพียงห้าสิบตำลึงเงินเท่านั้นไม่นึกเลยว่าเซียวจิ่นหยู จะมอบตั๋วเงินจำนวนห้าปีกใหญ่มา และทั้งหมดล้วนเป็นชนิดใบละห้าร้อยตำลึงสวรรค์!ควนมีเงินนี้ที่แท้ใจกว้างยิ่งนัก!หลังจากได้รับเงินสดแล้วทั้งสามคนก็ได้นั่งหันหน้าเข้าหากัน มุมปากของยู่หลิวซูก็กระตุกเล็กน้อยตั้งแต่เมื่อกี้นี้จนถึงตอนนี้ แม้ว่าสีหน้าของเซียวจิ่นหยูจะสงบปกติ แต่ก็ไม่ยากที่จะดูออกว่าเขาดูเหมือนจะภูมิใจที่ได้มอบตั๋วเงินให้1156
และการยิ้มเยาะของหลานเยาเยาก่อนหน้านี้ จนถึงตอนนี้ก็ยิ้มอย่างใสซื่อ ท่าทีได้มีการเปลี่ยนไปอย่างมากตอนนี้เป็นเวลาของการเจรจาเรื่องทางการ“เรื่องระหว่างหลินเฟยหรัน ฉินหลิงเจียวและยู่หลิวซู พวกเจ้าสองคนใครจะเป็นผู้มาจัดการร่วมกับข้า”ทันทีที่พูดถึงเรื่องนี้ สีหน้าของ ยู่หลิวซูก็เปลี่ยนไป ดูเหมือนจะตกใจ ไม่ได้พูดอะไรสักคำ และในที่สุดก็มองไปยังเซียวจิ่นหยูเซียวจิ่นหยูไม่ได้มองไปที่เขา และพูดกับหลานเยาเยา“คำสารภาพข
