เขาเหมือนดั่งสายนํ้าที่ไหลอย่างช้าๆ อบอุ่นและไพเราะ ราวกับสามารถชำระล้างจิตวิญญาณของมนุษย์ได้ และลบล้างความโศกเศร้าที่อยู่ภายในใจได้……1143
ฟังไปฟังมาหลานเยาเยาก็รู้สึกว่าเปลือกตากำลังต่อสู้อยู่ จากนั้นก็เริ่มสะลึมสะลือ เคลิ้มหลับอีกครั้ง คล้ายกลับกำลังเข้าสู่สภาวะที่งดงามในไม่ช้า ยู่หลิวซูก็หยุดขับร้องเพลง และหยุดบรรเลงด้วยเช่นกันเมื่อเห็นเทพธิดาที่กำลังควํ่าหน้านอนอยู่บนโต๊ะเตี้ย เขาก็ค่อยๆ ลุกขึ้นยืน ทะลุผ่านม่าน มายังด้านหน้าของโต๊ะเตี้ย“เทพธิดา เทพธิดา เทพธิดา”ตะโกนเบาๆ พบว่าเทพธิดาได้นอนหลับสนิทแล้ว จึงได้แต่แอบหัวเราะเบาๆ“เทพธิดาผู้สง่างามก็ไม่ได้มีอะไรเป็นพิเศษ! ข้ายังเตรียมวิธีการรับมือไว้มากมาย”ยู่หลิวซู นั่งลงที่ด้านข้างของหลานเยาเยา มองดูใบหน้าที่กำลังหลับใหลของนางอย่างละเอียด“แต่ เป็นใบหน้าที่งดงามจนน่าทึ่งจริงๆ”ทันใดนั้นความคิดที่ชั่วร้ายก็ผุดขึ้นมา เขาค่อยๆ ยื่นมือไปสัมผัสแก้มของหลานเยาเยาแต่……มือยังไม่ทันได้สัมผัสถึง ข้อมือก็ได้ถูกจับเอาไว้“การแสดงจบแล้วหรือ” เสียงพูดดังขึ้นมาเบาๆ“เจ้า……เจ้าแกล้งหรือ”1144
เมื่อเห็นเทพธิดาค่อยๆ เงยหน้าขึ้น มองเขาอย่างเยือกเย็น ไม่ได้มีเรื่องอะไรเลยเขาก็ตกใจมากท่าทางที่สงบนิ่งครู่หนึ่งก็เปลี่ยนเป็นความตื่นตระหนกเล็กน้อยยู่หลิวซู ต้องการจะถอนมือออก แต่ข้อมือกลับถูกจับไว้แน่น ยิ่งขยับมากเท่าไหร่ข้อมือยิ่งถูกรัดแน่นขึ้นเท่านั้น“เสียงที่มี
