เสน่ห์เย้ายวนของเจ้ายอดเยี่ยมมากจริงๆ แต่น่าเสียดายที่เย้ายวนข้าไม่ได้ บอกมา! เจ้าพัวพันกับหลินเฟยหรันได้อย่างไร”“พัวพันอะไรกัน”เมื่อยู่หลิวซูได้ยินคำนี้ ก็โกรธเล็กน้อย “ข้ายู่หลิวซูไม่จำเป็นต้องพัวพันกับผู้ใด”“เจ้าจะบอกว่า พวกนางมาพัวพันกับเจ้าอย่างนั้นหรือ” หลานเยาเยาขมวดคิ้วเล็กน้อยเจ้ายู่หลิวซูผู้นี้ดูเหมือนจะอ่อนโยน แต่จริงๆ แล้วโอหังอวดดี จะไปมีความเกี่ยวข้องกับหลินเฟยหรันและฉินหลิงเจียวได้อย่างไรกัน“น่าเบื่อ!”ยู่หลิวซูเหลือบมองนางเบาๆ มือยังคงพยายามที่จะหลุดออกจากพันธนาการของเทพธิดา จู่ๆ มือกลับผ่อนลง คนทั้งคนก็ถอยไปข้างหลัง ท่าทีดูน่าละอายเล็กน้อยทันทีที่เขาลุกขึ้น สีหน้าก็กลับสู่สภาวะเดิม หลังจากเข้าไปยังม่านโปร่ง ก็ได้หยิบกู่ฉินมายังด้านหน้าของหลานเยาเยาโค้งคำนับด้วยความเคารพ“บทเพลงที่มีชื่อเสียงของตึกฟังงิ้ว ได้บรรเลงจบแล้ว ข้าน้อยขอลา”1145
“จะไปแล้วหรือ” หลานเยาเยางอริมฝีปากขึ้นอย่างไรก็ตาม !ยู่หลิวซูหันกลับราวกับไม่ได้ยินแล้วจากไป แต่ในวินาทีถัดมา ร่างกายก็ได้ถูกพันด้วยเส้นไหมเงินที่ยาวและละเอียด“เจ้ายังสามารถใช้กำลังภายในได้อีกหรือ”เมื่อเห็นตนเองถูกมัด ยู่หลิวซูก็แอบสะดุ้งในใจ อดไม่ได้ที่จะบิดตัวไปมา และมองไปบนโต๊ะเตี้ย“ใช่สิ! ทำไมหรือ”“เจ้า……เป็นไปได้อย่างไร” ใบหน้าของยู่หลิวซูแสดงออกอย่างไม่อยากเชื่อ “นั่นคือยาหมดแรงจิ่วจื้อ!”“ยาหมดแรงจิ่วจื้อแล้วทำไมหรือ เยี่ยมยอดห
