แน่นอนว่าคำว่า ‘พวก’ ในที่นี้ ไม่ได้หมายรวมถึงอวี้ชางและเจ้าหอฝูเซียน
หากแต่หมายถึง…
“โฮก——!!”
“ฆ่ามัน——!!”
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า——!!”
……
ท่ามกลางเสียงคำรามกึกก้องและเสียงโห่ร้องสังหารที่ดังระงมไปทั่วเกาะ ผู้อาวุโสใหญ่เกาะเชียนไห่แสยะยิ้มเหี้ยมเกรียมที่มุมปาก
วันนี้… ผู้บำเพ็ญเพียรทุกคนที่บังอาจย่างกรายเข้ามาในแดนลับเซียน จะต้องทิ้งชีวิตไว้เป็นปุ๋ย ณ เกาะแห่งนี้ไปชั่วกาลปาวสาน!
“หือ?”
ในขณะนั้นเอง เจ้าสำนักหลิงเซียน, อวี้ชาง และเจ้าหอฝูเซียน ต่างก็สัมผัสได้ถึงความผิดปกติ สายตาของพวกเขากวาดมองไปยังเงาร่างจำนวนมากที่กำลังพุ่งทะยานเข้ามาจากระยะไกล
กลิ่นอายอันทรงพลังระดับ ‘แปลงเทพ’ ที่แผ่ซ่านออกมาจากกลุ่มคนเหล่านั้น ทำให้สีหน้าของยอดฝีมือทั้งสามเปลี่ยนไปทันที
อวี้ชางอดไม่ได้ที่จะหันไปเอ่ยถามด้วยความตระหนก “ผู้อาวุโสใหญ่เชียนไห่ นี่มันสถานการณ์บ้าอะไรกัน?”
เดิมทีเขาถูกผู้อาวุโสใหญ่เกาะเชียนไห่ชักจูงด้วยผลประโยชน์มหาศาล จึงยอมตกลงปลงใจเข้าร่วมวงสังหารเจ้าสำนักหลิงเซียน ประจวบเหมาะกับก่อนหน้านี้เขาเพิ่งจะเสียรู้ที่ตำหนักเซียน ความแค้นที่อัดอั้นจึงถูกระบายออกมาในศึกครั้งนี้
ทว่าความแข็งแกร่งของเจ้าสำนักหลิงเซียนนั้นเหน