“นี่มัน…”
กู้ชวนกวาดสายตามองเหล่าผู้บำเพ็ญระดับแปลงเทพที่รายล้อมอยู่รอบด้านด้วยความตกตะลึงจนหน้าซีดเผือด
เกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้นที่นี่?
ไอ้พวกระดับแปลงเทพพวกนี้มันโผล่หัวมาจากไหนกันเยอะแยะ?
“บรรพชนสำนักเทียนหลิว?”
เมื่อสังเกตเห็นสองคนในกลุ่มนั้นที่แผ่กลิ่นอายคุ้นเคย เขาก็ยิ่งงุนงงสับสนเข้าไปใหญ่
บรรพชนสำนักเทียนหลิวเขาเคยเจอหน้าค่าตากันมาก่อน ถือว่าคุ้นเคยกันดี แต่ภาพที่เห็นอยู่ตรงหน้า……
ทำไมถึงมีบรรพชนสำนักเทียนหลิวถึงสองคน? วิชาแยกเงาหรือไง?
“ไอมาร! อสูรมารเงา!! ท่านเจ้าหอ… นั่นมันสัตว์เลี้ยงของจอมมารเงา!!”
ชายวัยกลางคนชุดเขียวที่ยืนอยู่ข้างกายกู้ชวน จ้องมองไปที่เงาร่างทมิฬหลายร่างที่ล้อมรอบอยู่ แล้วกรีดร้องออกมาด้วยความตกใจสุดขีด
“สัตว์เลี้ยงของจอมมารเงา?”
กู้ชวนหูผึ่ง สายตาเพ่งเล็งไปที่พวกมันทันที
ในฐานะระดับสูงของ หอสมบัติหนานจาง เขารู้จักประวัติและความสามารถของเหล่าจอมมารในแดนใต้เป็นอย่างดี
เมื่อเห็น อสูรมารเงา และฝูงมารอสูรระดับแปลงเทพพวกนั้นชัดๆ รูม่านตาของเขาก็หดเกร็งจนเท่ารูเข็ม หันขวับไปมองจางอวิ๋นที่ยืนอยู่ด้านล่างด้วยสายตาไม่อยากจะเชื่อ
“เจ้า… เจ้าเป็นผู้บำเพ็ญมารงั้น
