นางต้องคิดหาวิธีแก้ไขแล้วดวงตาก็ประกายขึ้นมา นางคิดได้ว่าในตอนที่นางหายาต้นกำเนิดตัวสุดท้ายในทุ่งดอกไม้ มีฟอสฟอรัสขาวจำนวนมากอยู่ด้วยฟอสฟอรรัสขาว！ใช่แล้วฟอสฟอรัสขาว！ความคิดผุดขึ้นมาดังนั้นนางจึงปล่อยเปลวไฟออกมา เพื่อเผาไหม้ฟอสฟอรัสขาวบนทุ่งดอกไม้ ในไม่ช้าไฟก็ลุกโชน แล้วเปลวไฟก็ยิ่งลุกมากขึ้นเรื่อย จำเปลี่ยนจากทะเลดอกไม้กลายเป็นทะเลเพลิง ……ส่วนตอนนี้ราชครูแห่งราชวงศ์เก่าที่กำลังใช้วิชาควบคุมหนอนพิษกู่ เพราะดอกกระดูกขาวที่ใช้ในการเพาะเลี้ยงหนอนพิษกู่จิ้นถูกทำลาย และเหล่าหนอนพิษกู่จิ้นก็เผาไปด้วย จึงทำให้วิชาของเขาย้อนเข้าหาตัว จนเกือบจะระเบิดตัวเขาเองส่วนหนอนพิษกู่จิ้นและคนโดนมนต์ดำที่โดนควบคุมจนเสียการทรางตัวของตัวเอง ก็เข้าไปทำร้ายผู้คนในหมู่บ้านชนเผ่าหยินไห่ ……จนที่สุดเหล่าคนโดนมนต์ดำก็ถูกจัดการจนหมด และศพของชาวบ้านชนเผ่าหยินไห่ก็ถูกกองเป็นภูเขา ส่วนราชครูแห่งราชวงศ์เก่าก็หายไปอย่างไร้ร่องรอยส่วนฝั่งของหลานเยาเยาในตอนนี้หลังจากทำยาถอนพิษสำเร็จ นางก็ค่อยๆป้อนยาให้กับทีละคนๆ1016
และนางก็ป้อนยาให้กับเย่แจ๋หยิ่งเป็นคนสุดท้าย นางป้อนยาใส่ปากของเขา แล้วยกคอของเขาขึ้นเพื่อที่จะให้ยาลงคอไปเข้าสู่ร่างกายยาถอนพิษก็ถือว่าป้อนให้หมดแล้วหลานเยาเยาจึงกวาดตาไปมองหานแสที่นอนอยู่ข้างๆดวงตาก็ประกายขึ้นมาก่อนจะลากเย่แจ๋หยิ่งไปซ่อนยังสถานที่ที่ค่อนข้างลับก่อนที่จะจากไปนางก็จดจ้องไปยังเย่แจ๋หยิ่ง ก่อน
