ได้ แต่หากไม่พูดคนบางคนก็คงไม่เข้าใจ990
เพื่อความบริสุทธิ์ของตัวเอง นางต้องพูดแล้ว“เหอะๆๆ เยาเยา เจ้าเป็นถึงชายาของข้า ถ้าเจ้ายังบริสุทธิ์อยู่ คนอื่นคงจะว่าข้าไร้ความสามารถ”ได้ยินดังนั้น！หลานเยาเยามองไปยังเย่แจ๋หยิ่งด้วยความแปลกใจ แววตาบ่งบอกถึงความสงสัย ก่อนจะพูดออกมาอย่างเรียบเฉย“……ท่านไม่เคยสนใจเรื่องพวกนี้มาก่อน ยิ่งไปกว่านั้นเรื่องนั้นก็เป็นเรื่องราวเมื่อสามปีก่อน การตกลงเมื่อสามปีก่อนพวกเราไม่ใช่สามีภรรยากันแล้ว”ถึงแม้ตอนนี้ความสัมพันธ์ของทั้งสองจะดีขึ้นมากแต่ปัญหาบางเรื่องหากต้องทำให้ชัดเจน ก็สมควรที่จะจัดการให้มันชัดเจนราวกับรู้อยู่แล้วว่านางจะพูดเช่นนี้ออกมา ดวงตาของเย่แจ๋หยิ่งก็หรี่ลงเล็กน้อยโดยไม่ได้ตอแยอะไร เพียงแต่ค่อยๆโน้มตัวเข้าใกล้นางพร้อมกับกระซิบ“แต่พวกเราได้มีความสัมพันธ์ต่อกันแล้ว”หลานเยาเยาหน้าแดงกํ่า พลางตอบกลับ“ก็แค่การสัมผัสผิว ไม่ใช่การมีสัมพันธ์ร่วมกันสักนิด”กล้าบิดเบือนข้อเท็จจริงได้อย่างไร ไอ้บ้า！ความแตกต่างของทั้งสองคำนี้อยู่เป็นหมื่นๆลี้เข้าใจหรือไม่？นางกับเขายังไม่ได้ทำเรื่องเช่นนั้นสักหน่อย ก็แค่จูบปาก อย่างมากก็นับว่าเป็นการสัมผัสผิวภายนอกเท่านั้น จะเป็นการร่วมสัมพันธ์กันได้อย่างไรในตอนท้าย นางก็ได้กล่าวเพิ่มอีกว่า“สิ่งที่เกิดเมื่อครู่นี้ ข้าไม่ได้ยินยอม”991
เดิมทีคิดว่าหากพูดเช่นนี้ เย่แจ๋หยิ่งจะยอมถอยหรือรับรู้ถึงแรงกระตุ้นกลับคิดไม่ถึงว่า เขาจะนิ
