เหมือนเสียงเสื้อผ้าโดนอะไรบางอย่างแทงทะลุขาดดังขึ้นถัดจากนั้น นางพลันได้กลิ่นคาวเลือดฉุนจนเตะจมูกลอยมา“ เย่แจ๋หยิ่ง เจ้าได้รับบาดเจ็บหรือ?” เมื่อครู่นี้ จะต้องถูกอะไรบางอย่างแทงจนได้รับบาดเจ็บแน่“ไม่เป็นไร กอดข้าไว้แน่น ๆ ”ขณะที่พูดไป โดยไม่รอให้หลานเยาเยากอดเขา เขาก็กอดนางเอาไว้จนแน่นอีกครั้ง“รีบบอกข้ามาว่า บาดเจ็บที่ตรง … ”นางยังเอ่ยคำพูดไม่ทันจบ จู่ๆร่างก็หมุนไปตลบหนึ่ง เย่แจ๋หยิ่งพลันใช้มือกดศีรษะของนางเข้าไปในอ้อมแขนของเขาทันที จากนั้นจึงใช้แขนปกป้องนางในไม่ช้านางก็ได้ยินเสียงอื้ออึงบางอย่างดังมาเข้าหู อีกทั้งกลิ่นเลือดก็รุนแรงขึ้นเรื่อย ๆทันใดนั้นเอง!“ แปะ……”ของเหลวอุ่น ๆ หยดหนึ่งหยดลงบนใบหน้าของนางกลิ่นของของเหลวที่ส่งมา ทำให้นางคุ้นเคยเป็นพิเศษ ไม่จำเป็นต้องเดา นางก็รู้แล้วว่ามันคือเลือด และเป็นเลือดที่เย่แจ๋หยิ่งหลั่งออกมาเพื่อปกป้องนาง“ เย่แจ๋หยิ่ง เจ้า….. เอ๊ะ … ”925
นางอยากรู้ว่าเย่แจ๋หยิ่งได้รับบาดเจ็บมากน้อยเพียงใด แต่ก่อนที่นางจะทันพูดจบนางก็ชนกระแทกเข้ากับบางสิ่งแรงชนกระแทกอันหนักหน่วงนั้น ทำให้อวัยวะภายในตันทั้งห้า อวัยวะกลวงทั้งหกของนางกระเทือนจากตำแหน่ง แรงชนยังส่งผลให้นางถึงกับหมดสติไปทั้งอย่างนั้นอีกด้วยไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเพียงใดหลานเยาเยาค่อยฟื้นคืนสติอย่างช้าๆ ในช่วงเวลาที่ฟื้นคืนสตินั้น ความหนาวสั่นอันท่วมท้นก็แล่นปราดไปทั่วร่างกายหนาว······มันหนาวเหลือเก
